Strákarnir á Stöð 2 sáu um grínið og áttu nokkrar góðar spurningar og fengu jafnvel enn betri svör. Jónsi var þarna einhverra hluta vegna og sá um að bera upp viðbjóðsspurninguna "há dú jú læk Æsland só far?" Þetta er auðvitað eitthvað sem alltaf verður að spyrja um og ég held að það sé framtíðarlausn að fá svona gestastjörnur til þess að skvera þetta. Sjálfur myndi ég fyrr skera úr mér tunguna.
Wham umræðan var vitaskuld áberandi og þeir rúlluðu henni upp. Sögðu þetta hafa verið auðvelt stríð þar sem þeir voru 5 á móti 2 og þegar Simon sagðist kunna ágætlega við Wham og hefði komið fram með þeim bætti Andy því við að þetta væri ekki sameiginlegt álit sveitarinnar.
Þetta var með skemmtilegri blaðamannafundum og óneitanlega var þetta soldið oplevelse.

Ég þurfti að klippa sem ég tók við Simon í maí. Þetta er meðal þess sem átti aldrei séns en er samt rétt að halda til haga.

Símon segir halló

Eins og allir Duran aðdáendur vita voru þeir undir miklum áhrifum frá Roxy Music en samt komst ekkert Roxy lag á Thank You plötuna. Simon svarar þessu og upplýsir að það var hann sem valdi Doorslagið.

Þessi bútur er eiginlega ekki fyrir aðra en innvígða en ég gat ekki stillt mig um að spyrja hann út í uppáhaldslagið mitt, The Seventh Stranger, og hann raulaði bútlegg prótótýpuna. Lokaútgáfan var greinilega stór framför.

Gneistinn segist hrifnastur af Rio og þegar ég las færsluna hans efaðist ég í augnablik um Seven and the Ragged Tiger fullyrðingu mína í Kvöldþættinum. Fór því yfir þetta yfirvegað og held að ég geti staðið við það þó mér muni alltaf þykja vænst um Is There Something I Should Know.

Union of the Snake og New Moon on Monday af Seven and the Ragged Tiger eru púra Djúran. The Seventh Stranger er uppáhaldslagið mitt og Of Crime and Passion er fáránlega gott líka.

B-hliðin á Rio er samt vissulega seig með New Religion, Save a Prayer og The Chauffeur en mér finnst A-hliðin hafa gefið eftir. Fílaði samt alltaf My Own Way og Lonley in your Nightmare er fallegt en ég er kominn með varanlegt ógeð á Hungry Like theWolf.

Fyrsta platan er auðvitað líka drullugóð. Planet Earth var lengst af uppáhalds, ásamt Girls on Film. Careless Memories hefur samt elst og enst best.

Annars eru LP pælingarnar bara fyrir amatöra og fúttið er í 12" og remixunum. Bestu/Skemmtilegustu B-hliða lögin eru Late Bar af Planet Earth, Fame og Khanada af Careless Memories, Secret October af Union of the Snake, og Come up and see Me (Make me Smile) af The Reflex. Þetta keypti maður nú allt saman hjá Halldóri í Plötubúðinni sem sérpantaði 12" en Simon hafði mikinn áhuga á þessari löngu horfnu búð og lét mig stafa nafnið á henni ofan í sig.

Jamm , svo má ekki gleyma A View to a Kill og Wild Boys þannig að í það heila er þetta allt tótallý fokking brilljant enívei og þegar ég fékk Greatest DVD diskinn frá Amazon um daginn setti ég hann beint í spilarann um leið og ég byrjaði að sjóða pulsur ofan í börnin. Settist og ætlaði að horfa á eitt myndband. Kom til meðvitundar eftir 7 lög og þá voru brauðin brunnin og pulsurnar sprungnar.

Þeir sem gátu svarað spurningunni hjá Gneistanum ættu að spreyta sig á titli þessarar færslu.