En að vera að halda lífi í sjúklingum og hlusta á ættingja grenja yfir þem látnum er rugl. Þegar Ísmaðurinn missir heilsuna ætlar hann að sigla út á ísjaka og drepast þar. En þetta viðkemur dauðu svilkonunni hans sem ég vík að nánar síðar.

Byrjum á matnum: Siggi gaf okkur ísbjarnakjöt og ísbjarnahjarta að éta. Hjartað var í lagi. Minnti nokkuð á lambalifur og hefði verið lostæti með lauk og brúnni sósu. Kjötið var hins vegar lýsismengaður viðbjóður. Þegar verið var að skera ísbjörninn í bita kom hann aðvífandi:

"Hvað ertu að skera úr þessu? Heldurðu að þið getið ekki japlað á þessu þó það séu nokkrar tæjur í þessu?"

Svo fríkaði hann þegar hann horfði á eftir tætlunum í ruslið, sótti þær og át.

Ég mátti til með að forvitnast um hvort það væri mikil kúnst að elda ísbjörninn:

"Já. Það er sko mikil kúnst að matreiða þetta. Þú setur vatn í pott, helst sjó, og kveikir undir."

Af krypplingum: Ekki botnaði Ísmaðurinn mikið í því að það skyldi ekki vera lent í Kúlúsúkk á föstudeginum með Össur, fjörugu mennina og Kollu Bergþórs:

"Helvítis, djöfulsins, andskotans krypplingar hjá flugfélaginu. Það er glampandi sól í Kúlúsúkk og þeir þora ekki að lenda vegna þoku. Eina leiðin til að fá þessa
aumingja til að lenda er að skjóta þá niður. Kannski ég taki bara stóru byssuna og láti þá svífa inn á brautina."

Hér ber að hafa í huga að Siggi var búinn að sigla í gegnum ísinn frá Tasiilaq til Kúlúsúkk til að sækja fólkið. Hann er ekki maður sem nennir að fara fýluferðir.

Djammið: Ég hef gert grein fyrir Hótelbarnum og hann er eitt. Klubben er allt annað. Hann er eins konar diskótek í kofa í túnfæti kirkjugarðsins og þangað þora sko ekki allir hvorki innfæddir né túristar. Klúbburinn er ekki alltaf opinn og var til dæmis lokaður í fyrra þegar Ingó ráðlagði mér eindregið að skoða hann (sjá ársgömul Grænlandskomment). Nú var hann hins vegar opinn og að vandlega athuguðu máli kíktum við inn. Þegar maður kemur að Klubben er viðarhurðinn lokuð og hann er ómerktur fyrir utan það að á hurðina hefur verið tússað með svörtu KLUBBEN og með annarri skrift stendur FUCKING fyrir ofan. Sem sagt Fucking Klubben. Það sem fældi einhverja frá Klúbbnum voru sögur um að konurnar þar væri ógurlega ágengar. Siggi átti svar við því:

"Þá ríðurðu þeim bara og þá er það úr sögunni og þú þarft aldrei að hafa áhyggjur af því meir. Þið skuluð passa ykkur að fara ekki í þessar giftu. Það var skorinn hausinn af einum í fyrra. Hausinn rétt hékk á og lá bara fram á barinn. En þetta gerist ekki oft."

Þetta er víst enginn kjaftasaga og ég fékk þetta staðfest hjá áreiðanlegum heimamönnum, grænlenskum og dönskum.

Kynlífið: Annars segir Siggi að Grænlenskar konur haldi ekki fram hjá en þær séu mikið að prófa.

"Þegar þær drekka fer það beint niður í tussuna á þeim og þá þarf að ríða greyjunum. Og þá verða kallarnir þeirra vitlausir."

Þannig var það til dæmis einu sinni að konan hans vildi prófa 8-9 Íslendinga á barnum og benti Sigga á dömu og bauð skipti; hann mætti fara á hana ef hún fengi að "prófa" gaurana. Það klikkaði svo þegar Íslendingarnir drógu sig í hlé.

Af menningarástandi: "Ég veit ekkert um neina helvítis menningu," sagði Ísmaðurinn þegar hann var spurður hvort þjóðminjasafnið væri opið.

Drykkja: "Þegar ég drekk drekk ég 4-5 kassa af bjór og drepst ekki af því. Grænlendingar þola ekki 2 bjóra. Þá eru þeir búnir."

Á Slysó:Sleðahundur beit Mána í hendina og skömmu síðar klemmdi hann sig á fingri sömu handar. Doktor Kristín gerði að sárum hans en Ísmaðurinn var að sjálfsögðu með sína lausn á málinu:

"Er ekki best að skera hana af? Hún þvælist bara fyrir svona."

Um áfallahjálp: Ísmaðurinn náði hámarki í þessum mögnuðu eftirmælum sínum á fjórða bjór í bátnum á leið til Kúlúsúkk. Karlmennskuleg hörkuspekinn vall upp úr honum þannig að við sem á hlýddum verðum aldrei samir menn en þetta var meira svona you had to be there moment þannig að það er tilgangslaust að reyna að gera þessu skil.
En svilkonan dó sem sagt fyrir þremur vikum og blessaður kallinn hennar hafði verið óvinnufær af sorg þar til Ísmaðurinn hellti sér yfir hann og spurði hann hvort hann vildi þá bara ekki leggjast hjá helvítis kerlingunni og drepast. Hann hefði í það minnsta engan tíma til að hlusta á þetta helvítis væl og eklinum væri því hollast að leita til manna sem hefðu lært það í skóla, jafnvel háskóla, að hlusta á grenjuskjóður. Sjálfur sagðist Ísmaðurinn ekki kunna neitt fyrir sér í áfallahjálp en var þó ekki frá því að kallinn hefði aðeins braggast eftir ræðuna.