Laugardagur, 20. maí 2006
X-Men The Last Stand er hörkumynd. Heilmikill hamagangur og áframhaldandi þróun persóna. Já, svo er ég ekki frá því að lykilfólk drepist.
Komst ekki til þess að borða fyrr en upp úr miðnætti og endaði með að fá vindkælt pasta með ostasósu á stað sem ég borðaði klaufalega steikt naut kvöldið áður. Hinum megin við götuna er Pandora Club. Ég stytti mér stundir á meðan ég beið eftir pastanu að fylgjast með traffíkinni á þennan stað sem var nánast engin. Þrátt fyrir það áttu bráðhuggulegar stelpur það til að arka upp og niður götuna og dreifa auglýsingu frá staðnum á vegfarendur.
Þegar við átum nautið sælla minninga vorum við að velta því fyrir okkur hvernig klúbbur þetta væri en nafnið gefur auðvitað ákveðna vísbendingu. Þegar pastað náði frostmarki réð ég ekki lengur við blaðamannsforvitnina og ákvað að take one for the team og skoða staðinn. Ég hef hvort eð er opnað það margar Pandóruöskjur í gegnum tíðina þannig að ein til breytir engu til eða frá. Spurði einmana dyravörðinn hvort þetta væri fín klúbbur. Hann kvað já við og um leið og hann hleypti mér inn ýtti hann á einhvern takka. Önnur vísbending um að ekki væri allt með felldu þarna inni.
Þetta var frekar lítil og myrk hola þar sem örfáir karlmenn stóðu við barinn umkringdir huggulegum dömum. Sá strax að ég hefði ekkert að gera þarna en kunni samt ekki við að rjúka beint út og pantaði viskí á ís á barnum. Drykkurinn kostaði 20 evrur. Enn ein vísbendingin um það ég væri á hálum ís. Glasið var varla komið á borðið þegar stúlka kom að máli við mig og spurði á bjagaðri ensku klassískra spurninga á borð við hvað ég héti og hvaðan ég væri. Síðan kom the million dollar question hvort ég vildi ekki kaupa handa henni í glas. Nei, ómögulega takk. Hún sneri upp á sig og fór en þá kom strax önnur og fór í gegnum sama ritúalið. Og svo kom önnur og síðan önnur. Þá ákvað ég að leika mig sauðheimskan og spurði stelpuna á barnum (tvífara Phoebe í Friends) afhverju allar þessar dömur vildu að ég keypti handa þeim í glas. Jú sko sjáðu til þá vilja þær tala við þig og ef þið verðið vinir geturðu keypt stóra kampavínsflösku og farið í prívatherbergi.
Fékk svo grun minn um að Pandora Club væri súlustaður án súlunnar staðfestan þegar enn ein stúlkan kom og tjáði mér að fyrir 300 evrur myndi hún klæða sig úr, kyssa mig og snerta í hálftíma í bakherbergi. Ágangurinn var slíkur að mér var ekki vært þarna lengur, flæmdi hana burt með því að biðja hana um að teikna fyrir mig kind, teygaði síðasta gúlsopann og rauk á dyr og beint á Le Petit. Ólíkt skárra að borga 6 evrur fyrir bjórinn þar (hann kostaði 4 evrur í gær en þá flæddi mannhafið á staðnum bara yfir eina götu en nú var næsta gata fyrir neðan líka komin undir). Á Le Petit sagði mér verseraður Cannesfari að það yrði að treljast býsna vel sloppið að láta ekki hafa af sér meira en 20 evrur á stað eins og þessum. Menn ættu það frekar til að láta rýja sig inn að skinni. Sé samt eftir monnípeningunum sem hefðu dugað fyrir rúmlega þremur bjórum.
| 9:52 |
