Arbeit Macht Frei...
Föstudagur, 09. júní 2006
... og fríiđ er gasklefi.
Í verkum alvöru rithöfunda getur mađur fundiđ hlutlćga samsvörun tilfinninga sinna eđa hugmynda. Raymond Chandler virđist amk hafa fćrt allan minn tilfinningaskala í orđ í bókum sínum.
I needed a drink. I needed a lot of life insurance, I needed a vacation, I needed a home in the country.
What I had was a coat, a hat and a gun.
Svona var komiđ fyrir Marlowe í Farewell my Lovely, ef ég man rétt, og svona hefur mér liđiđ mánuđum saman og ţá ađallega fundist ég ţurfa frí og ađgang ađ eyđibýli í Breiđuvík. Geri minna mál úr ţví ađ ég sé ekki líftryggđur og eigi öngvan frethólkinn.
Beiđ ţess vegna spenntur eftir ađ komast í ţriggja mánađa fríiđ en eftir viku er ég ađ mygla. Hef svo sem alltaf vitađ ađ vinnufíknin er sterkasta fíknin sem ég hef ţurft ađ díla viđ en komon, mađur hefur ekki einu sinni náđ ađ blása úr nös ţegar mađur vill komast í atiđ aftur.
Frí eru sennilega fyrst og fremst fyrir aumingja. Gat amk ekki veriđ annađ en hjartanlega sammála togarajaxlinum SME , sem hefur stađiđ brimsaltur í stafni Fréttablađsins frá upphafi, en hann benti mér á ađ frí vćri fáránleg iđja ţegar ég ţvćldist í reiđileysi um ganga ritstjórnarinnar í dag í ţessu meinta fríi mínu.
| 23:53 |
