Sunnudagur, 18. júní 2006
Strange days have found us..... eina ferðina enn
Stuðið í Carmen var þétt. Endalaust mannhaf á götunum og stemningin minnti um margt á fjörið fyrir utan Le Petit Majestic sem minnti aftur um margt á Laugaveginn klukkan sex á sunnudagsmorgni. Allt bara minna í sniðum, gleðisnauðara og þreyttara á landinu gráa. Þetta er samt beisikklí alltaf eins alls staðar þar sem fólk kemur saman til að drekka sig fullt.
Enduðum á tveggja hæða klúbbi sem kallaði einhverra hluta vegna fram minningar af tveggja hæða stað í 101 sem er löngu hættur að vera til og ég man ekki hvað hét. Byron vissi hvað hann söng þegar hann sagði I´m a citizen of the world all countries are alike to me.
Það sem gerir djammið hér í Valencia þó ögn frábrugðið því sem maður hefur vanist er að þetta er svolítið eins og að fara yfir jarðsprengjusvæði vegna þess að flottustu gellurnar eru ekki stelpur heldur magnaðar trönsur. Margur hefur víst farið flatt á þessu. Mér skilst samt að menn geri samt oft ekkert veður út af ruglinu þar sem trönsurnar eru öðrum fremri í totti.
| 17:24 |