Miðvikudagur, 14. júní 2006
Skammdegisþunglyndi er ekki til í spænsku orðabókinni og sennilega ekki þunglyndi yfirleitt og við erum því báðir helvíti hressir ég og hundurinn Húgó, nýji vinur minn. Það tók mig nokkrar mínútur og harðfiskstætlur til þess að gera þennan kolsvarta, 34 kílóa labrador að trúnaðarvini mínum. Hef að vísu ekki enn hitt fyrir þann hund sem líkar ekki við mig sem segir mér fyrst og fremst að það sé still good in me þrátt fyrir the power of the dark side. (Nema þetta séu allt hounds of hell sem ég trúi nú tæpast upp á rússneska sleðahundinn Tönju sem passaði mig sem barn).
Menn eru vitaskuld mismiklir höfðingjar heim að sækja en TR trónir á toppnum. Það bendir ekkert til annars en hann eigi pleisið þannig að okkur við erum dekraðir í öllum búllum. Leigubílstjórinn sem kom mér af flugvellinum í húsið fullyrti að gestgjafi minn væri aðalgaurinn í Palma og þeir sem þekkja mannin geta hæglega keypt það.
Þetta á samt að vera andleg og líkamleg heilsubótarferð þannig að ég verð að fara að huga að staðbetri morgumat en rauðvíni. Annars er þetta ógalið; maður mökkar sig fyrir hádegi. Tekur svo sundsprett í jökulkaldri lauginni, bakar sig í sólinni til tvö og þegar hitinn fer yfir 30 gráður tekur við löng loftkæld síesta og svo byrjar maður aftur þegar myrkrið skellur á. Þetta er ekki hægt á Íslandi en hér er hægur vandi að landa tveimur aðskyldum fylliríum á sama sólarhring. Og til að toppa allt eru hamborgararnir hérna á horninu gersamlega að handan og betri en allt sem íslensk burgermenning hefur upp á að bjóða. Og allt kostar þetta auðvitað bara klink.
| 21:20 |