hroki, -a K 1 e-ð mikið, einkum sem forliður til áherslu í samsetn.: hrokalandátt hvassviðri af landi ofan. 2 dramb, stærilæti, þótti, yfirlæti. 3 hrokafullur maður.
Auðvitað. Sé það núna. Þetta samsettaorð er því i fullu samræmi við kenningar AA bókarinnar um að hrokinn sé fúndamental eliment í alkóhólismanum. Spurning hvort maður sé hrokafullur eða ætli að verða hrokafullur í kvöld.