Þetta byrjaði samt allt mjög fallega og ég ældi svörtu galli á bak við bílskúrinn sem pabbi og Egill bróðir reistu í Grenigrundinni fyrir þúsund árum. Kænda kjút þar sem ég gubbaði aldrei þarna í gamla daga (en ég gæti sagt krassandi sögur af fólki sem meig í niðurfallið í skúrnum í mörgum af bestu partíum sem ég hef haldið). Þannig að það má segja að getting in hafi verið easy en getting out was hell. Svoldið svipað æsku minni en mamma og pabbi fluttu með mig í þetta skítapleis kicking and screaming og ég tók fyrsta ticket out and have never been back og myndi ekki gera það þó öll auðævi heimsins væru í boði.

But anyway. Til þess að sleppa burt úr þessu viðbjóðslega bæjarélagi hringdi ég eins og lög gera ráð fyrir í leigubílastöðina hans Slæmhundar og bað um að vera pikkaður upp í strætóskýlinu mínu við Nýbýlaveg þar sem ég las A Prayer for the Dying fyrir 20 árum síðan þegar ég var á leiðinni í tíma í MR.

Undarlegt þótti mér samt að horfa á þessa steindauðu götu þar sem ég og Haukur gátum unnið okkur inn allar umferðalagasektir í heiminum á árum áður. Það fór ekki einn einasti bíll fram hjá þennan klukkutíma, ekki einu sinni löggubíll sem segir mér það eitt að Þröstur og Gummi feiti eru retired. Þannig að þetta er spurning um að hóa aftur saman Hauki og Tuma og hefja nýjan glæpaferil í Glópavogi.

Greinilega óplægður akur enda allir kópavogskrimmarnir dauðir, flestir fyrir eigin hendi. Fokking wimps. En svo kom Matti á fleygiferð og pikkaði mig upp og það er einhvern veginn þannig að um leið og maður kemst út úr Kópavogi þá hverfa allar hættulegar hugsanir. I pitty the loosers that have to live there. Ég fékk amk ekkert annað út úr þessu en æskuástina mína sem er samt alveg fair trade: An old man dies, a young girl lives.

Ég gæti alveg skrifað BA ritgerð um þessa dilemmu hennar en nenni því ekki enda er niðurstaðan einföld: hún á ekki að hætta og þeir sem sjá það ekki geta étið skít og drepist. Neðanmálsgreinin við þetta væri svo vísun í Bloggara dauðans sem hefur fært bestu rök í heimi fyrir því að alvöru blogg er póst-póstmódern listaverk. Þeir sem fatta það ekki eiga ekki skilið að vera með nettengingu.