Þriðjudagur, 11. júlí 2006
Mér er farið að förlast. Ég er hættur að sjá í gegnum fók og sjá við því eins og ég gerði áður. Veit ekki hvort þetta eru elliglöp eða almennt áhugaleysi á umhverfi mínu. Andlit, nöfn, baknag og kjaftasögur renna saman í einn ógeðslegan graut sem ég hef enga lyst á. Þetta er samt alveg ofboðslega jákvætt, eins og allt annað í lífi mínu þessa dagana, vegna þess að ég hélt alltaf að mér væri illa við fólk. Miklu heilbrigðara að vera bara nákvæmlega sama um það.
Kannski les ég of mikinn Alan Moore og kannski ætti ég að setjast að á Mars.