Mánudagur, 03. júlí 2006
Síðustu þrjár vikur hef ég verið í innhverfri íhugun og stífri atferlismeðferð í sumarbústað í Borgarfirði. Lengst af hef ég verið einn með Húgó (hundinum, ekki sálfræðingnum) en var þó tekinn í stífa einkatíma í lífsviðhorfsbreytingu í eina viku. Held það hafi skilað tilætluðum árangri og það eina sem ég hef áhyggjur af þessa dagana er hvort gullfiskarnir mínir, Kjósandi og Gunnar Smári, séu dauðir.
Það stóð að vísu til að eyða þessum tíma á Spáni en mér tókst ekki að opna VISA kortið í tíma og varð að slá ferðina af, gera mér upp veikindi, fá flugmiðann endurgreiddan og skríða skömmustulegur í felur í íslenskri sveit. Tilgangslaust að reyna að halda blekkingunni gangandi þar sem fólk hefur verið að krefja mig um myndir frá Spáni og tekur ekki gilda hina sígildu afsökun mína um að ég taki aldrei myndir vegna þess að I like to remember things my own way. How I remembered them. Not necessarily the way they happened