Sunnudagur, 20. ágúst 2006
Maður getur hlustað á allt. Hvað sem er, en þetta endar alltaf í Duran Duran. Aðallega vegna þess að Simon Le Bon er alvöru ljóðskáld.
Why did you let me run
When you knew I'd fall for the gaping hole
Where your heart should be
Liar
þetta er gott en það toppar ekkert lag númer 9 á Seven and the Ragged Tiger
I'm changing my name just as the sun goes down
Walking away like a stranger
en nú er nóg komið af ástarkjaftæði og nýrómantík...
ladies and gentlemen, THE DOORS!
en fyrst smá INXS; look at their faces listen to the bells it´s hard to believe we need a place called HELL
| 2:04 |