Mánudagur, 04. september 2006
Þreytandi þetta ófrávíkjanlega náttúrulögmál að maður skuli alltaf leggjast í pest á haustin. Þrátt fyrir langvarandi bindindi, reykleysi, grænmetisfæði og stífa líkamsrækt er ég steinlagstur, kaldsveittur með haus- og beinverki sem parkódín/íbúfenkokkteill vinnur ekki á. Hélt á laugardag og sunnudag að ég væri að ganga í gegnum verstu og lengstu þynnku sögunnar þangað til ég áttaði mig á að þetta var bara haustboðinn fúli.
Leiðindin sem fylgja þessu eru endalaus. Maður getur ekkert gert nema legið í móki yfir Stöð 2 sem er nú ekki alveg besta daytime TV í heimi, mann langar ekki í kaffi og verður flökurt við tilhugsunina um sígarettu. Að maður tali ekki um kostnaðinn sem fylgir þessu en eina leiðin til þess að fá ferskt og kalt Kók er að panta pizzu. TVeggja lítra Kók kostaði mig 1720 kall í dag. Ætli ég eigi rétt á heimahjúkrun?