Sunnudagur, 17. september 2006
Leyndarmálin voru ţarna ennţá en ţau voru ekki lengur skítug. Ţar sem áđur hafđi veriđ ţjáning var nú ferskur léttleiki. Hún var hrein ađ innan og tóm. Innantóm. Var ţađ ţetta sem ţau kölluđu Paradís áđur en fíkjublöđin komu til sögunnar?
(Yosoy)
Sporleti mín getur ekki komiđ í veg fyrir ađ ég mćti á málţingiđ um Yosoy á mánudagskvöld enda getur mađur ekki leyft sér ađ missa af Jóhanni Axelssyni fjalla um sársaukan í bókinni. Hitti Jóhann og Evu á laugardaginn og átti afskaplega lćrdómsríkt spjall. Jóhann er auđvitađ séní og Eva er svo klár ađ ég rođna ţegar ég hugsa um ţađ. Bókin er tótallý brilljant eins og ég hef áđur bent á og ég er í raun alveg gáttađur yfir ţví ađ ţađ sé sítat í Bubba en ekki mig á forsíđu nýju kiljuútgáfunnar.
Hugmyndin í Yosoy um ađ hćgt sé ađ taka siđferđisvitundina úr sambandi er síđur en svo úr lausu lofti gripinn en mađur mun aldrei losna viđ afleiđingar ţess ađ fara hamförum međ dauđa siđferđisvitund. Jóhann orđađi ţetta mjög skemmtilega á laugardaginn og renndi stođum undir ţćr niđustöđur sem ég hef fengiđ út úr tilraunum á sjálfum mér í ţessum efnum.
| 22:15 |