Laugardagur, 30. september 2006
Það hækkar jafnt og þétt í lóninu og mér er ekki alveg sama þó ég hafi ekki lesið Draumalandið og hafi ekki nennt niður á Austurvöll að syngja með Ómari. Ég er samt búinn að skoða þetta svæði sem fer undir vatn. Fór þangað með Ómari fyrir tveimur árum og gat nú ekki beint séð að um einhverja náttúruperlu væri að ræða. Forljót auðn eins og svo stór hluti landsins. Íslensk landslagsfegurð er stórkostlega ýkt mýta og það er ekki rassgat varið í þetta land. Annars er ekkert að marka mig þar sem ég er umhverfisblindur og finnst þar fyrir utan allt ljótt og leiðinlegt.
Það breytir því ekki að ég er á móti uppátækinu. Það mætti að vísu segja að þetta sé góð byrjun en þá yrði líka að taka skrefið til fulls og sökkva landinu eins og það leggur sig með manni og mús. Góð hugmynd sem er upphaflega komin frá Jóni Hreggviðssyni ef ég man rétt.
What have they done to the earth?
What have they done to our fair sister?
Ravaged and plundered
And ripped her
And bit her
Stuck her with knives
In the side of the dawn
And tied her with fences
And dragged her down
Svæðið sem fer undir vatn í þessari umferð er óspennandi og fáir höfðu áhuga á því fyrr en landráðamennirnir svokölluðu ákváðu að sökkva því. Það breytir hins vegar engu um það að við höfum engan rétt á að gera þetta enda er maðurinn (Íslendingar, alþingismenn og allra síst framsóknarmenn) ekki kóróna sköpunarverksins. Framkvæmdin stríðir gegn náttúrulögmálum, heilbrigðri skynsemi og öllum andskotanum öðrum. Þetta er gert með yfirgangi, frekju, ofmetnaði og ofbeldi, í skjóli lýðræðis að vísu, og á eftir að koma í bakið á okkur síðar.
Fréttir síðustu daga gætu verið ágætis intró í hryllingsmynd, stórslysamynd, sænskri vandamálamynd eða þéttri tragedíu. Hrokafullt fólk ræðst gegn náttúrunni og uppúr jörðinni rísa forynjur sem vakna af dvala í vondu skapi og drepa alla, Klaatu úr The Day the Earth Stood Still, kemur aftur og eyðir Íslandi þar sem framkvæmdin ógnar jafnvægi náttúrunnar og um leið alheimsreglunni, stíflan brestur skolar öllu lifandi til andskotans, félagslegar afleiðingar náttúruspjallanna gera samfélagið í kring sturlað, fyrst fríka allir út í peningaæðinu en firringin frá náttúrunni kallar síðar grænlenskt þunglyndi yfir fólkið með tilheyrandi sjálfsmorðahrinum, drykkju, ofbeldi og kynferðislegri misnotkun barna.
Möguleikarnir eru endalausir og það er á hreinu að við fáum þetta borgað í einhverju allt öðru en peningum og hagvexti.
Vituð þér enn eða hvað?
| 21:07 |
