Föstudagur, 20. október 2006
Þegar við HJ vorum að snuddast í kringum þrælskemmtilegt mál sem varðaði meinta ósæmilega hegðun borðalagðs embættismanns á almannafæri fyrir nokkrum árum gengum við að því sem gefnu að símar okkar væru hleraðir. Málið var viðkvæmt og áhugi okkar á því síður en svo vel séður á hinum ýmsu og ólíklegustu stöðum. Aðrir fjölmiðlar en Pressan.is þorðu ekki að snerta á málinu með ten feet pole og það komst ekki á prent fyrr en löngu síðar þegar RT fjallaði um það í Mannlífi.
Stemningin var einhvern veginn þannig að við notuðum Yahoo Messenger og feis tú feis samtöl á List og Vegamótum en þegar við notuðum símana gættum við þess alltaf að biðja kærlega að heilsa fréttaefninu okkar í þeirri von um að hlustandinn kæmi kveðjunni til skila.
Við lögðum okkur líka fram um að vera skemmtilegir svo hleraranum þyrfti ekki að leiðast í vinnunni og í raun fannst okkur viðkomandi heppinn að fá okkur sem viðfangsefni þar sem samtöl tveggja flugmælskra andans jöfra eru vitaskuld happafengur fyrir þann sem hlustar á. Í kjölfarið fengum við svo þá hugmynd að gefa símtöl okkar út á geisladiski en það hefur ekki enn orðið að því.
Hvort þetta var bara noja í okkur eða ekki skiptir ekki máli og það er auðvitað best að ganga alltaf út frá því að síminn manns sé hleraður, tölvupósturinn lesinn og MSN-ið skoðað. Noja er góð auk þess sem það er ekkert að því að vera hleraður ef maður veit af því. Þá þarf bara að muna að vera skemmtilegur
| 21:31 |