Miðvikudagur, 18. október 2006
Þessi er að eipa af innblásinni vandlætingu hins heilaga blaðamanns og finnst alveg dæmalaust að ég skuli ekki hafa einhverja óræða blaðamannshugsjón í hávegum og gráta það að lestur Moggans dragist saman. Hugsjónaskortur minn gerir það svo aftur að verkum að manngarminn svíður undan að vera í sama stéttarfélagi og ég. Væri ekki nær að væla yfir því að þurfa að hafa nafn sitt í sama félagatali og Siggi Hlö, Valli Sport og vænn slatti af sjoppuköllum?
Þar fyrir utan átta ég mig ekki alveg á hvaða hugsjón maðurinn berst fyrir og sjálfur hef ég ekki orðið var við að saumaklúbburinn BÍ berjist af mikilli hörku fyrir einhverri hugsjón. Varð amk ekki var við að mikill hugsjónaeldur logaði í hjörtum blaðamanna almennt þegar DV skrapp saman í vor. Þá skáluðu sósíalfasistar á öllum fjölmiðlum á meðan ég hafði þetta að segja.
Þar fyrir utan áttar þessi annars bráðgáfaði maður sig ekki á því að bloggið mitt er ekki uppskrúfað "gæðablogg" sem er ný tískubylgja hjá fjölmiðlafólki sem vísar þvers og kruss hvort á annað og alla snilldina sem vellur upp úr kollegunum.
Off record (off record, geddit?) hefur aldrei verið annað en síðpóstmódernískt niðurrifsverk sem er í endalausri þversögn við sjálft sig rétt eins og sundurtætt sjálf mitt þannig að skilin milli skáldskapar og raunveruleika leysast iðulega upp og koma engum við öðrum en sjálfum mér. Þetta er ekkert manifesto en kjósi bókstafstrúarmenn að lesa textann hér þannig og móðgast um leið þá er það auðvitað guðvelkomið þar sem tilgangurinn helgar þá meðalið og ég er alveg að fíla það.
| 23:42 |