Föstudagur, 06. október 2006
Húgó minn var ekki hress međ hengingarfrćsluna og greinilega ekki Guđ heldur ţar sem hann laust mig međ nýrnasteini eđa einhverri álíka óvćru sem er ósköp notalegt enda alltaf jákvćtt ađ geta veriđ í lyfjarússi međ góđri samvisku.
Sársaukinn sem fylgir ferđalagi steinsins er magnađur og eftir ađ ég rćddi eđli sársaukans um daginn viđ vitringinn Jóhann Axelsson fór ég ađ sakna kvalana sem ég fann á Krít í fyrra. Fór ađ hallast ađ ţví ađ ég hefđi mögulega misst af einhverju dásamlegu sannleiks mómenti í sársaukanum. Krampar dagsins hafa sannfćrt mig um ađ ţessi söknuđur er byggđur á misskilningi og ţetta er svosem ekkert eftirsóknarvert og ađ ósekju mćtti nú líđa meir en eitt ár á milli svona trakteringa. Samt ólíkt skárra ađ deyfa sig og engjast heima hjá sér en á skítugum grískum spítala innan um drukkna lćkna. Ađalspennufaktorinn er svo eftir og milljón dollara spurningin er hvort bjargiđ eyđist upp eđa ég ţurfi ađ míga ţví. Öll verkjalyf heims munu ekki gera ţá ţraut léttari. Furđulegt hvađ ţessi nýru láta alltaf illa, hefđi einhvern veginn haldiđ ađ í mínu tilfelli ćtti ţađ ađ vera lifrin sem vćri međ leiđindi.
| 20:01 |