»  off record  »  Lost in a masquerade
nýlegt off record

nýleg komment

a long time ago...
Lost in a masquerade
Sunnudagur, 15. október 2006

It's K-K-K-Ken c-c-c-coming to k-k-k-kill me. How are you going to c-c-catch me K-K-Ken?

annan.jpgGrímuballið hennar Önnu í gær var gjörsamlega brjálað enda verður það seint af henni tekið að hún kann að halda partí. Harði kjarninn úr gamla djammgenginu mínu mætti og við rústuðum dansgólfinu með sama djöfulgangi og í gamla daga þegar við vorum The Dead Celebrity´s Society.

Ég datt samt aðeins úr stuði þegar þessi Ken kom og gerði sig breiðan, bað Önnu og gaf henni bíl upp á 35 milljónir í afmælisgjöf. Get bara ekki að því gert að ég verð enn abbó þó það séu þrjú ár síðan við skildum. Gaurinn hafði lofað því að mér yrði ekki gert mein en þegar upp var staðið þá langaði mig að meiða hann. Helmassaðir lífverðir hans urðu þó til þess að ég gat ekki fengið strákana mína til þess að hjálpa mér að berja hann. Meira að segja víkingurinn Ingó sem kneyfaði öl úr bjúgviði hausa sá ekki ástæðu til þess að koma mér til hjálpar og þetta fór því allt friðsamlega fram þó karlagrobbið í þessum manni hafi virkilega farið í mig.

Hefði þetta verið danskeppni hefði ég þó rústað þessum kettlingi en ég þurfti að vinda svitann úr bolnum mínum eftir mesta djöfulganginn á gólfinu. Anna er besti DJ í heimi fyrir fólk á mínum aldri og playlistinn var alveg out of this world þannig að þó maður væri kominn með hlaupasting og við það að æla af áreynslu þá var engin leið að hætta.

Grímuballið sem við héldum þegar við urðum þrítug var klikkað, innflutningspartíið okkar í Eskihlíð þar sem hljómsveitin Blues Express spilaði inni á stofugólfi með svo miklum látum að rúður í húsum hlíðanna titruðu var tjúllað en gærkvöldið toppaði allt. MADNESS!

Anna var sjúklega sæt í gær (ég var bjánalega montinn af henni) og ég þurfti að hlusta á nokkra menn segja mér að þeir væru með sexúal fantasíur um mína fyrrverandi. Það böggaði mig ekki neitt enda hlustaði ég á menn í 14 ár segja mér að þá dreymdi blauta drauma um konuna mína. Ég er hins vegar öllu óvanari því að þurfa að svara því ítrekað hvernig í fjandanum ég hafi farið að því að missa þessa konu úr höndunum. Mátti gjöra svo vel að útskýra það um það bil 50 sinnum í gær og segi nú bara thank´s for rubbing it in. Frekar stuðandi að þurfa að fara í gegnum þennan pakka rétt eftir að Ken var búinn að vera að gera sig breiðan. Fannst hann samt frekar slappur að fara strax og láta fyrrverandi eiginmanninn um að standa vörðinn og senda mönnum stingandi augnaráð þegar þeir gerðu sig líklega til að reyna við engilinn. Fannst samt Elín, mín gamla vinkona, rangtúlka hegðun mína hressilega þegar hún sagði mér að ég væri enn yfir mig ástfanginn af Önnu og það leyndi sér ekki að ég sæi ekki sólina fyrir henni. Tókst að leiðrétta þetta og benda á að ég er væntfanginn af Önnu en ekki ástfanginn. "Já. Þið voruð kannski ekki svo góð saman eftir allt saman," sagði hún þá en hugsaði sig svo um "jú. Þið voruð æði." Mig minnti það einhvern veginn líka.

Annars er spurningin um hvernig ég klúðraði "þessari konu" vart svaraverð. Þetta fór bara svona og ævilöng vinátta er dýrmætari en nokkurt hjónaband en við treystum vinskapinn með skilnaðinum.

Words are very unnecessary. My ex is way out of this world. Nothing to be done.

Ég vissi einhvern veginn alltaf að hún myndi giftast aftur á undan mér enda reyni ég að forðast það að gera sömu mistökin tvisvar en ég var samt ekki undir þetta búinn og er alls ekki hress. Ég mun aldrei taka þennan mann í sátt og er alvarlega að íhuga að fara fram á fullt forræði yfir börnunum okkar. Get bara ekki sætt mig við að geðsjúkur fyrrverandi rækjusali með meglómaníu taki þátt í uppeldi þeirra. Þá er nú ég með alla mína bresti betri kostur. Þó Anna vilji ekki skilja það.

Það var sem betur fer lítið áfengi í mér þannig að ég tók þessu öllu af sjaldgæfri stillingu en ég þurfti ekki á brennivíni að halda í gær, var tótallý high on life að hitta Lindu, Elínu, Stebba og Sigga. Kræst hvað við áttum gott run í den. Og í gær. Hápunktar kvöldsins voru tveir, þegar ég dansaði við mæðgur sína í hvoru lagi. Afskaplega mikilvægar konur í mínu lífi. Við Anna dönsuðum við Turn Me Loose með Loverboy en það lag skýrir fullkomlega af hverju við skildum og lýsir afstöðu okkar beggja til hjónabandsins. Síðan dansaði ég við dóttur okkar undir Dallas laginu og það var ótvírætt sentimental móment kvöldsins.

Fékk tölvupóst frá Ken áðan:

Wanted to drop a quick line and thank all of you that came to Anna's
birthday last night. She obviously had the time of her life and simply
can't stop smiling.

Lucky for you, I'm not the jealous type.

Again, thank you so much for this. You have made my future wife very
happy and remember, if you have annoying neighbours or simply don't like
your mailman, I have trained professionals that could fix that problem for
you.

Permanently.

-Ken

www.worlddomcorp.com

djöfulsins hroki er þetta en það er ágætt aö eiga almennilegan nemesis. Einn til tvo amk.


| 15:57 |
komment

Hnja Hnja.

Já, Toggi minn það var gaman í gær og mynti óneitanlega á gamla tíma. Takk fyrir kvöldið, það var geðveikt gaman. Þú manst loforðið sem þú gafst í gær. Ég býst við partýi á nýju ári!

Kveðja
Linda

Nr. 1 | Linda | 15.10.2006 | 20:24:15 | [+] |

Á nýu ári? Við bíðum ekki svo lengi. hnjah hnjah!

Nr. 2 | Tóti sjálfur | 15.10.2006 | 20:40:55 | [+] |

Ég skil afbrýðiseminga mætavel, þegar kemur að tiltekinni konu. Þrátt fyrir að hafa ekki verið alltof gamall og þroskaður þegar ég sá hana síðast kom það ekki í veg fyrir öfundsýki og smáskot. En það gæti hinsvegar verið myndirnar sem ég sá af henni í Catwoman átfittinu.

Þegar ég hugsa um það þá er ég enn bara hreint ekkert gamall og þroskaður.

Nr. 3 | arnór | 16.10.2006 | 1:06:50 | [+] |


skrifa komment


Muna upplýsingar?















Tell me, yes or no.







First Aid

Mjölfiðlar

Bloggar

shit and stuff