Fimmtudagur, 12. október 2006
Bjarni Bernharđur gaf mér Vélgöltinn, nýju ljóđabókina sína í dag. Bjarni veit sitthvađ um nojuna sem er uppáhaldshugarástandiđ mitt. Í bókinni birtir hann ţetta fallega ljóđ um fyrirbćriđ:
Síđsumars greip hann óróleiki sem magn-
ađist upp er kom fram á haustiđ, uns úr varđ
harđa brjálsemiskast. Og innan tíđar bankađi
Nojan uppá. Sáust ţess teikn á lofti um ađ
ekki vćri allt međ felldu í hinni fallvöltu
veröld.
Hann gekk međ hníf innanklćđa ţetta haust.
Ţví vćnta mátti árásar ţá og ţegar. Hann
ţrćddi slóđina einn í myrkri. Og sálarskipiđ
sigldi grynningarnar.
Alveg óvitlaust ađ svífa á Bjarna í Austurstrćtinu og kaupa af honum Vélgölt. Já, viđ ţetta má svo bćta ađ Bjarni segist sjá á mér ađ ég sé fluggáfađur, og ađ ţćr gáfur hafi ég frá honum afa mínum. Ţađ hefur sennilega slegiđ ryki í augu skáldsins ađ linsurnar mínar eru búnar og ég var međ skökku gleraugun mín í dag en ţau ţykja breiđa ágćtlega yfir almenna fávisku mína.
| 13:54 |