Þriðjudagur, 12. desember 2006
Ég þoli fátt jafn illa og að leggjast í pest. Sérstaklega á háannatíma þegar það er nákvæmlega ekkert svigrúm til þess að láta volæði bera sig ofurliði. Tveir dýrmætir dagar down the drain, sýrði róminn enn að safna sveppum í ísskápnum, ólesnum bókum fjölgar og hálfur fataskápurinn minn að mygla í þvottavélinni.
Hef ekki fengið ælupest síðan ég var krakki en var minntur illilega á það á sunnudaginn hversu mikill munur er á því að kasta upp edrú eða fullur. Undir áhrifum er ekkert auðveldara og sjálfsagðara en að selja upp og halda svo áfram að drekka. Þegar maður lendir í þessu edrú finnst manni ekkert eftir nema leggjast niður, hringja sig utan um klósettið og deyja.
| 21:50 |
