Miðvikudagur, 17. janúar 2007
Stundum hringja í mig menn með meiningar um Fréttablaðið, innihald þess og þá ekki síst það sem ég skrifa þar. Í dag hafði við mig samband stór áhrifavaldur í lífi mínu. Maðurin sem ýtti mér út í pistlaskrif á 30 ára afmælisdeginum mínum (með hamingjuóskum um að vera búinn að leggja að baki áratug sjálfskipaðs aumingjaskapar og sjálfsvorkunnar). Little did he know.
Anyway. Erindið var að hvetja mig til þess að axla ábyrgð á því að í kringum mig sé sporttinn upp skóli ungra pistlahöfunda sem geri ekkert annað en að rýna í naflann á sjálfum sér í dálknum Stuð milli stríða í Fréttablaðinu. Ég á víst að hafa startað þessari óværu og að hans sögn er það ekki á lesendur leggjandi að þurfa að gægjast ofan í sálarlíf "heillar ritstjórnar". Ekki síst í ljósi þess að þeir sem fylgja fordæmi mínu séu flestir kópíur af afritinu af mér og það sé ekki öllum gefið að gera sjálfa sig að umfjöllunarefni viku eftir viku.
"Lítiði nú aðeins upp úr naflanum á sjálfum ykkur og fariði að skrifa um eitthvað sem skiptir máli," sagði hann og áréttaði að þessar athugasemdir væru gerðar í mestu vinsemd. Mér var að vonum nokkuð brugðið enda stend ég í þeirri meiningu að enginn sé að fylgja fordæmi mínu í pistlaskrifum (who could?) enda væri það óðs manns æði og ef "ég" í skrifum mínum væri alltaf ég þá væri ég ekki ég og löngu búinn að kála mér.
Gat samt tekið gagnrýnina beint til mín og þar sem ég hef farið í tvær meðferðir og talað við slíkan fjölda geðlækna, sálfræðinga, félagsfræðinga og hjónabandsráðgjafa í gegnum árin veit ég að maður getur engum breytt nema sjálfum sér og lofaði bót og betrun. Ég verð hins vegar líklega síðasti maðurinn til að hætta að skrifa um sjálfan sig í ljósi þess að ég eyddi lunganum af vinnudeginum í að standa fyrir framan spegilinn á karlaklósettinu í Skaftahlíðinni og dást að því hversu shockingly handsome ég er. Ég íhugaði meira að segja að kaupa brúnkuklúta á leiðinni heim en hætti við eftir að Kristín Eva og Margrét Hugrún dælduðu egóið með því að gefa mér Artic Spa sjampó og hárnæringu.
Hafi allir Stuðpistlarnir mínir ratað hingað á BadaBing! eru þeir orðnir 99 talsins og ég held að það eina sem ég geti gert til að leiðrétta stöðuna sé að hætta í 100. Sé þessi skóli sem mér er kennt um virkilega til þá mun hann væntanlega lognast út af fljótlega eftir að gúrúið leggur upp laupana nema fólk fatti þá að fábreytileg tilvera mín sé jafnvel meira óspennandi en þeirra og gefi allt í botn í sjálfhverfunni sem á auðvitað bara heima í (Mogga)bloggi hjá mönnum ársins 2006 en ekki á prenti.
| 22:06 |