Fimmtudagur, 15. febrúar 2007
Great minds think alike segja þeir og það er væntanlega vegna þess sem Helgi Seljan hringdi í mig klukkan rúmlega 17 í dag til þess að tékka á hvað ég væri að fara að gera. Þegar ég svaraði símanum var ég á rúmlega 100 km hraða á leið úr sveitinni þar sem ég vinn og lá mikið á að komast í Krónikuteitið hjá Siggu Dögg og Valda. Alltaf best að koma sem fyrst í svona gigg, fara síðastur og drekka sem mest í millitíðinni.
Helgi var í svipuðum pælingum og við mættum því saman á Hverfisgötuna. Ég held við séum báðir frekar meðvitaðir um hversu miklir töffarar við erum en samt gátum við ekki annað en komist við þegar karlmenn (um konurnar þarf ekki að ræða) féllu bókstaflega í stafi þegar við mættum í svörtu frökkunum. Vorum ekki komnir inn fyrir þröskuldinn þegar það hafði ítrekað (alveg tvisvar) verið haft á orði að aðal gæjarnir væru mættir og testósteronstuðullinn í húsinu hefði hækkað um helming og rúmlega það. Engu logið svosem en þetta kom mér skemmtilega á óvart þar sem hvorugur okkar var í leðurjakka.
Fair enough. Gott partí. Kolla Bergþórs (gat ekki óskað henni til hamingju með tilnefninguna án þess að láta neðanmálsgrein fylgja með um að mér sárnaði að góð vinkona mín skyldi eiga hættu á að hljóta hallærislegustu verðlaun af öllum hallærislegum verðlaunum sem veitt eru á Íslandi) í stuði, Gummi Steingríms á nikkunni, Trausti Hafliða, Arndís Þorgeirs, Hulda Hákon, Jón Óskar og böns af öðrum snillingum. Maður getur ekki beðið um mikið meira og í raun hefði átt að smala þessu liði öllu í eftirpartí á Grandaranum.
Held að næstum tugur gamalla vinnufélaga á Fréttó, sem allir eiga sess í hjarta mínu, hafi heilsað mér með orðum á borð við "Júdas" og "svikari". Þótti það sætt enda er ég allt þetta and then some.
Fékk svo að borða hjá Seljan og Kötu snillingi og fór síðan yfir málin með my main man á Boston og Sólon. Hann er ástfanginn alveg eins og ég og við erum báðir að fara til útlanda um helgina to go see about a girl eins og whimpið í Good Will Hunting orðaði það svo smekklega.
Tveir Lancelotar on a mission segi ég og alveg sama hvernig allt fer men will still say, 'This was their finest hour.'
Já, by the way, Krónikan er massa flott enda ekki við öðru að búast þegar stórvinkona mín og höfuðsnillingurinn Bergdís er annars vegar. Gaf mér hins vegar ekki tíma til að lesa enda hef ég ekki áhuga á neinu öðru en áfengi eftir að hafa fengið 2 glös. Les í vélinni en þetta lofar góðu.
| 3:38 |