Miðvikudagur, 14. mars 2007
Alltaf þegar ég hætti að reykja hellist yfir mig þunglyndi og mig langar til að deyja. Þá kemur þessi lína líka alltaf upp í hugann:
All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.
NIkótínstauturinn sló samt á þetta en ég keypti engu að síður sígó í dag. Ekki sjéns í helvíti að ætli að reyna að þola söknuðinn og prentsmiðjuskil reyklaus.
RT studdi mig í þessu og eftir að ég hafði reykt 3 í rykk sagði hann mér að það væri allt annað að þurfa ekki að horfa upp á mig grenjandi. Lífsleiknikennarinn og staut trendsetterinn EIR var öllu grimmari og lét mig heyra það að þetta segði allt sem segja þyrfti um þann karakter sem ég hef að geyma. Átti víst bara að setja nýja hleðslu í stautinn.
Þetta með karakterinn stenst hjá honum. Ég hefði ekki enst daginn í Spörtu en þar fyrirfundust heldur ekki sundurtættir nútíamenn sem Dr. Spock var búinn að eyðileggja.
| 22:01 |
