Sunnudagur, 04. mars 2007
Ég var búinn að gleyma því hversu fáránlega, óendanlega, æðislega ljúft og gott það er að kúra hjá ungabarni. Þetta slær striki yfir allt neikvætt sem ég hef sagt og skrifað um barneignir og fjölgun mannkyns. Róin sem færist yfir mann er engu lík. Höfgi sem toppar alla þá tímabundnu sælu sem áfengi getur gefið manni og endist svo miklu, miklu lengur og betur. Börn eru yndisleg og þau eru tilgangurinn. Þetta er ekkert flókið. Skil bara ekki hvernig stendur á því að ég gleymi þessu reglulega og held áfram að leita. Kannski vegna þess að börn eru bara börn í smá stund. Svo verða þau fullorðin. Það er bömmerinn.
