This is the end
my only friend
the end
of everything that stands
the end
of our elaborate plans
the end

It does not matter how Jim died. Nor does it particularly matter that he left us so young. It is only important that Jim Morrison lived, and lived with the purpose birth proposes: to discover yourself and your own potential. He did that. Jim´s short life speaks well. And I have already spoken too much.
There will never be another one like him.
-Danny Sugerman

Krúttlegar feitabollur sem blogga um baráttu sína við aukakílóin hafa löngum tekið upp töluvert pláss í netheimum. Sennilega bara í jöfnu hlutfalli við rýmið sem þær fylla í kjötheimum. Öllu minna fer fyrir okkur hinum sem höngum á horriminni langt undir kjörþyngd, helköttuð frá náttúrunnar hendi, ekki með fituörðu utan á okkur, og berjumst vonlítilli baráttu við að bæta á okkur týndu kílóunum.

Ég hef setið fastur í 63 kílóunum í nokkur ár og hef ekki með nokkru móti náð að endurheimta þau tæp 7 kíló sem hurfu af mér þegar ég hætti að drekka fyrir nokkrum árum. Byrjaði samt aftur að drekka en þróaði í millitíðinni króníska andstyggð á bjór sem er fyrirlitlegur lúðadrykkur. Kannski liggja týndu kílóin hjá Thule, Becks og Tuborg.

Nú er landið hins vegar skyndilega farið að rísa og samkvæmt tölvuvoginni í Árbæjarlaug er ég 64.9 kíló og hef því þyngst um 1.9 kg frá því ég steig síðast á vigtina í Vesturbæjarlauginni á síðasta ári. Meðfædd svartsýnin segir mér þó að vigtin í Árbænum sé röng og staðan yrði sú sama eða jafnvel verri færi ég á mína einu réttu vog í Vesturbænum.

Þó ég hafi aðeins stundað nám við heimspekideild HÍ veit ég sitthvað um vísindaleg vinnubrögð og er full meðvitaður um að það gengur ekki að skipta um mælitæki í miðri rannsókn og mun því gera samanburðarmælingu í Vesturbæjarlaug fljótlega. En þangað til þá ætla ég að njóta þess að ég skuli vera að fitna.