Laugardagur, 27. október 2007
Fór og lét pressa bílinn minn saman í lítinn stálklump í vikunni. Mér fannst ţađ gott á hann ţar sem hann var farinn ađ kosta mig meira í smurolíu en bensíni og mér leiđ eins og skipstjóranum á Exxon Valdez á kókaíni ţegar ég ók um götur borgarinnar međ marglita brákina á eftir mér.
Ţetta var umhverfisvćn pressun og ég fć 15 ţúsund kall fyrir ađ farga kvikindinu. Ég hef líka endurheimt gamla bílinn minn. Svarta púkann sem ég missti viđ skilnađinn. Mikilr fagnađarfundir og ţar sem mér ţykir svo vćnt um hann lét ég umsvifalaust fćra trygginguna af járnklumpnum yfir á hann. Tryggingastúlkan hjá Sjóvá sá sér auđvitađ leik á borđi og vildi tryggja meira:
Svo er spurning hvort ţú ţarft ekki fleiri tryggingar. Ţađ er nefninlega frekar óhagstćtt ađ vera bara međ bíl í tryggingu. Spurning hvort ţig vanti ekki innbústryggingu ofl. Kannski ertu međ ţađ annars stađar eđa hvađ?
Svar mitt í anda Billy Graham:
Enn sem komiđ er á ég ekkert annađ til ađ tryggja en bíl, fyrir utan lífiđ og heilsuna en ţađ met ég einskis og nenni ekki ađ setja peninga í en takk samt.
| 19:50 |