Þriðjudagur, 14. október 2008
Alveg er ég klár á því í bloggsjálfhverfu minni að á þessum allra síðustu og langverstu tímum sé umtalsverð eftirspurn eftir fréttum að líkamsþyngd minni og heilsuátaki.
Tölurnar af vigtinni í Vesturbæjarlauginni eru umtalsvert jákvæðari en þær sem berast úr Kauphöllinni. Ég mælist nú í 69,25 kílóum og nálgast því 70 kílóa múrinn óðfluga og hef aldrei verið þyngri á ævinni.
Í færslu frá 24. september var ég 68,4 kíló og hef því þyngst um 0,85 kíló á tæpum þremur vikum og með þessu áframhaldi verð ég klárlega komin að efstu mörkum, sem eru 75 kíló, fyrir áramót. Mér skylst að ég megi alls ekki fara yfir 75 kílóin vegna þess að þá sé ég kominn yfir kjörþyngd og gæti farið að verða feitur en það er alls ekki takmarkið með prógramminu.
Kreppan hefur ekki náð til mín enn og ég fitna eins og púki á fjósbita á sama megrunarfæði og ég hef lifað á árum saman, skinkusamlokum, Prins Póló, Kóki, Brazza, Skyr.is, hamborgurum og Rizzo pizzum. Annars er ég að fara að herða mig í eldamennskunni þar sem vissulega er farið að kreppa að. Í kvöld ætla ég að elda magnaðan lifrarrétt sem ég er alveg til í að plögga hér:
Skerið lifrina í bita og veltið upp úr hveiti. Steikið á pönnu með baconi og þegar þetta er farið að lúkka fínt er kvartpela af rjóma sullað yfir herlegheitin. Síðan er þetta bara borðað. Slatti af hitaeiningum þarna.
| 15:45 |