Miðvikudagur, 22. október 2008
Ég hef ákveðið að nota þessa svokölluðu kreppu, sem er auðvitað eitthvað miklu verra og alvarlegra en kreppa, sem uppeldistæki og koma góðærisbörnunum mínum í skilning um að lífið sé allt annað en dans á rósum.
Neyddi þau um helgina til að borða lifur við litlar undirtektir og lét það fljóta með kreppufyrirlestrinum að í ár yrðu engin jól. Hinum 10 ára gamla Dodda var þá nóg boðið og lýsti því yfir að hann "hataði þessa kreppu".
Hrafn vinur minn, sem alltaf hefur verið umhugað um geðheilsu barna minna, ráðlagði mér að bíða aðeins með að segja Dodda að þetta yrði um það bil að komast í lag í kringum fertugsafmælið hans.
| 15:49 |
