Undir yfirborðinu, fyrirbærnum biskups og æðruleysisbænum forsætisráðherra kraumar reiði sem hlýtur að þurfa að finna sér farveg og fá útrás. Ég átti von á að ballið myndi byrja um síðustu helgi þegar hömluleysi áfengisins bættist ofan á allan óttan og vonbrigðin sem lituðu vikuna. Gerði mér sérferð í bæinn, vopnaður kaffibolla, aðfararnótt sunnudags þar sem ég ætlaði að fylgjast með skálmöldinni. Ég man ekki eftir jafn rólegri nótt á djamminu og varð vægast sagt hissa á ládeyðunni. Alveg jákvætt og allt það, en skrýtið.

Þetta hlýtur samt að vera lognið á undan storminum og ó boj, ó boj. Það hljóta að verða klikkuð læti þegar upp úr sýður sem gerist varla fyrr en við förum að svelta. Seinþreyttir til vandræða þessir Íslendingar og óvenju viljugir til að láta traðka á sér. En miðað við ástandið nú ættu að brjótast út óeirðir sem jafnast á við vörubílstjórafíflaganginn í tíunda veldi.

Geðdeyfð okkar kann þó að bjarga okkur frá slíkum ósköpum en samt verður einhvern vegin að losa um spennuna og réttlát reiði fólks hlýtur að þurfa að fá útrás annars staðar en á bloggsíðum og spjallrásum. Auðvitað væri það samt magnað og rannsóknarefni fyrir félags- og sálfræðinga framtíðarinnar ef þjóðinni sem kann ekki að mótmæla tekst að tuða sig frá óeirðum í sýndarveruleikanum.

Með nýfengu æðruleysi mínu get ég ekki leyft mér það munað að hugsa illa til annars fólks og enn síður get ég látið eftir mér að dreyma um hafnarboltakylfur og molotov-kokkteila. Til þess að halda stillingu er ég farinn að stunda þá fokdýru iðju að keyra næturlangt í myrkrinu og hlusta á 80´s og 90´s lög en þessir áratugir eru vitaskuld þeir frjóustu og bestu í tónlistarsögunni.

Uppáhaldslagið mitt þessa dagana er með Jackson Browne af Miami Vice II disknum mínum og þótt hann telji sig örugglega vera að syngja um ástandið í einhverju þriðja heimsríkinu þá er lagið á góðri leið með að verða óður til Íslands. Nettur bömmer.

Lives in the balance

Ive been waiting for something to happen
For a week or a month or a year
With the blood in the ink of the headlines
And the sound of the crowd in my ear
You might ask what it takes to remember
When you know that youve seen it before
Where a government lies to a people
And a country is drifting to war

And theres a shadow on the faces
Of the men who send the guns
To the wars that are fought in places
Where their business interest runs

On the radio talk shows and the t.v.
You hear one thing again and again
How the u.s.a. stands for freedom
And we come to the aid of a friend
But who are the ones that we call our friends--
These governments killing their own?
Or the people who finally cant take any more
And they pick up a gun or a brick or a stone
There are lives in the balance
There are people under fire
There are children at the cannons
And there is blood on the wire

Theres a shadow on the faces
Of the men who fan the flames
Of the wars that are fought in places
Where we cant even say the names

They sell us the president the same way
They sell us our clothes and our cars
They sell us every thing from youth to religion
The same time they sell us our wars
I want to know who the men in the shadows are
I want to hear somebody asking them why
They can be counted on to tell us who our enemies are
But theyre never the ones to fight or to die
And there are lives in the balance
There are people under fire
There are children at the cannons
And there is blood on the wire