Þriðjudagur, 17. febrúar 2009
Geðheilsu minnar vegna hef ég reynt að hugsa sem minnst undanfarið. Einfaldlega vegna þess að slíkt brölt kallar fram hjá mér svo þrúgandi ógeð á minni eigin tegund að ég verð þunglyndur. Við höfum ekki verið á jörðinni nema í 150 þúsund ár skv. leiðréttingu (70 milljón) ár eða svo, sem er frekar stuttur tími samanborið við ýmsar aðrar dýrategundir, og erum samt nú þegar á hraðri niðurleið.
Það er semsagt ekki nóg að hafa nothæfa þumalputta og eitthvert cogito ergo sum til þess að koma í veg fyrir hnignun á ljóshraða. Ef Descartes væri eitthvað að pæla í dag myndi þetta líklega frekar hljóma svona: Ég hugsa og þess vegna er ég gráðugt gjaldþrota fífl.
Mannskepnan er alveg handónýt og íslenska útgáfan er auðvitað átakanlega mislukkuð frá náttúrunnar hendi. Aðallega vegna þess hversu staurblind hún er á alvarlegustu gallana í fari sínu. Þeir allra vitlausustu í Íslendingagerinu rotta sig nú saman út um allar trissur, stofna grúppur, sellur og hópa og ætla að búa til Nýtt Ísland, siðvæða samfélagið og skapa betri heim. Þetta lið er alveg staurblint á mannlegt eðli og áttar sig ekki á að slíkar tilraunir ganga þvert á eðli tegundarinnar. Í sjálfu sér er einfaldasta mál í heimi að breyta stjórnarskránni og stofna stjórnlagaþing en eðli tegundarinnar verður ekki haggað. Animal Farm er ekki klassísk að ástæðulausu.
Krókódíllinn er fyrirmyndardýr og er manninum fremri í öllu sem skiptir máli þótt hann hafi ekki þumalputta og þurfi ekkert sérstaklega að hugsa til að vera til. Fá dæmi eru til um að krókódílar stundi skipulögð fjöldamorð og útrýmingartilburði á krókódílagenginu í nágrannafenjunum. Þeir hafa heldur ekki stundað það í nokkrum mæli að stofna IceSave reikninga og féflétta þannig nágrannakrókódílana áður en þeir setja sitt eigið klan á hausinn.
Krókódíllinn hefur það nefnilega umfram okkur að hann kann að lifa lífinu. Hann er miklu fullkomnara og þrautreyndara fyrirbæri en mannskepnan. Hann er búinn að liggja tjillaður í fenjunum í eitthvað í kringum 200 milljón ár og á þeim tíma hefur ekki einn einasti krókódíll orðið gjaldþrota. Síðan kemur allt í einu einhver allsber apaköttur með 150 þúsund ára reynslu og þykist vita eitthvað voðalega mikið um hvernig á að gera þetta. Gaur sem er eiginlega heimskari en loðni frændi hans sem hangir enn uppi í tré og étur banana og flær úr hnakka náunga síns. Ekki eru aparnir í trjánum að pæla í hvort þeim sé betur borgið með evru eða krónu og hvort Framsóknarflokkurinn sé skárri nú en hann var í fyrra.
Krókódílinn veit þetta allt og það segir sig sjálft að það er öllu gáfulegra að fara að fordæmi tegundar sem býr að 200 milljón ára reynslu frekar en hálfbjána sem er enn blautur bak við eyrun eftir aðeins 150 þúsund ár hér á jörð.
Krókódíllinn veit að það eina sem þarf til að komast sómasamlega í gegnum lífið er sterk brynja og beittar tennur. Ég hef því tekið meðvitaða ákvörðun, eftir að hafa cogito ergó súmmað um stund í heita pottinum í Vesturbæjarlauginni þar sem ég lóma löngum stundum eins og krókódíll. Ég ætla að segja mig úr mannlegu samfélagi og losna þannig meðal annars við óþarfar og tilgangslausar áhyggjur af því hvaða allsbera apagengi ég eigi að kjósa í vor.
Héðan í frá mun ég einbeita mér að því að herða skrápinn, brýna tennurnar og lifa af.
| 17:13 |
