Mér hefur aldrei tekist að ganga í takt við tískuna og hef í skjóli Wilde ekki haft neinar sérstakar áhyggjur af því. Sum karlmannsföt eru líka sem betur fer óháð öllum tískustraumum. Eru svo
flott að þau eru sígild og alltaf „in“. Allur sá herskari samkynhneigðra dindla sem móta tískuna frá París og Mílanó utanum anorexíulíkama og mjúka menn fá engu um það breytt.

Þetta eru kjólföt, kúrekastígvél, gallabuxur og orginal svartur leðurjakki, svona eins og Brando klæddist í The Wild One árið 1953. Kjólfötin eru náttúrlega svo elegant, virðuleg og fullkomin í hönnun að kóngafólk og forseti Íslands gera sér þau að góðu þegar mikið stendur til. Smókingur
er hins vegar með því ljótara sem hægt er að troða karlmanni í og í raun er með öllu óbærilegt að James Bond skuli enn halda tryggð við þá ömurlegu múnderingu þrátt fyrir að persónan hafi verið uppfærð og töffuð upp með Daniel Craig. Munurinn á kjölfötum og smóking er álíka stórkostlegur og merkingarbær og munurinn á Tanqueray gin í tónik og íslenskum bjór.

Litli fataskápurinn minn er því vægast sagt sígildur þar sem þar má finna slatta af gallabuxum, nokkur pör af boots, kjólföt og auðvitað black leather jacket. Ég fæ að vísu sorglega fá tækifæri til að nota kjólfötin mín. Hef ekki farið í þau árum saman nema þá til þess að vera Drakúla á grímuböllum. Ég varð viðskila við svarta leðurjakkann minn fyrir drjúgum áratug enda þótti hann á
einhverjum tímapunkti ekki alveg nógu fínn. Hann var jú vissulega einkennisbúningur glæpamanna og dópista á mínum yngri árum og minningin um það þegar ég var handtekinn fyrir þær sakir einar að vera í jakkanum mínum er mér dýrmæt.

Hvað um það. Ég fann svarta leðurjakkann minn aftur þegar ég flutti í kjallarann í Kópavoginum um daginn og þóttist hafa himinn höndum tekið. Skellti mér strax í jakkann sem smellpassar enn eftir áratugar viðskilnað og fór helvíti svalur í vinnuna. Þrátt fyrir að einelti sé bannað í vinnuni hlógu stelpurnar að mér og sungu „Greased Lightnin' Go Greased Lightnin'“ og héldu því fram að gjémli, gjémli hefði fengið sér svona jakka vegna þess að nú standa yfir æfingar á Grease í einhveru leikhúsinu og hér væri um alvarlegt tifelli af gráa fiðringnum að ræða.

Þetta unga fólk veit auðvitað ekkert í sinn haus en ég neyddist samt til þess að parkera þessum klassíska jakka sem ég hélt að ég gæti notað fram á minn hinsta dag.

Hvað ætli þær syngi fyrir mig þegar ég mæti í kjólfötunum á mánudaginn?