Laugardagur, 12. desember 2009
Framboð á formannsefnum Framsóknarflokksins virðist ætla að verða mun meira en eftirspurnin. Þrátt fyrir að hafa ítrekað lýst því yfir opinberlega að ég sé tilbúinn til þess að bjarga flokknum með góðra manna hjálp hefur engin beiðni borist.
Ég hef því íhugað að gefa kost á mér í formannskjörninu en get bara ekki hugsað mér að ganga í flokkinn. Ætli það sé skilyrði fyrir framboði eða er kannski nóg að skila bara inn blóðprufu?
Annars sýnist mér minn gamli bekkjarbróðir, Páll Magnússon, vera efnilegasti frambjóðandinn enn sem komið er. Mér finnst hann að vísu ekkert sérstaklega skemmtilegur en tel mig geta fullyrt að hann sé nokkuð heill í því sem hann tekur sér fyrir hendur. Svo hefur það líka sýnt sig að það hjálpar Framsóknarflokknum ekki neitt að vera með formann sem er fyndinn og hlægilegur á víxl.
