Mánudagur, 19. júlí 2010
Ţetta passar ekki vel í mína ókláruđu ljóđabók Vegamót í myrkri en mér finnst samt ađ til heiđurs Músunni á sundlaugarbakkunum eigi ţađ ađ fá ađ fljóta međ.
Sumarljóđ
Međ tryllta svarta lokka
sem hún stal frá hinni blóđheitu Carmen
liggur hún og les Híbýli vindanna
í kilju.
Á sundlaugarbakka í Vestubćnum
ţar sem skafrenningur leikur um hjarta mitt
í steikjandi Íslandssólinni.
D-skálarnar á sundbolnum
berjast viđ ađ halda aftur af dýrđinni
og ţótt hún hafi gleymt sólvörninni
er ţađ ég sem brenn.
Af ţrá.
