Sunnudagur, 08. ágúst 2010
Drakúla greifi vitjaði mín í draumi í nótt í ósköp skemmtilegri smásögu sem ég mun nú aldrei nenna að skrifa en það er samt gaman að segja frá því að þegar fer að þrengja að hinni fornu blóðsugu í heimalandinu kemur hún sér fyrir á Íslandi. Hvar annars staðar?
Eins og allir vita hefur Drakúla pesterað landa sína í Transylvaníu í gegnum aldirnar með því að bíta þá í hálsinn og sjúga úr þeim allt blóð. Sauðsvartur almúginn hefur ekki haft annað en hvítlauk og eitthvert glingur til þess að reyna að verjast eðalbornu ófétinu sem telur sig hafa óskoraðan rétt til þess að narta í hálsa og gera göt á æðar.
Heldur hefur þó hallað undan fæti hjá greifanum frá því að Rúmenía gekk í ESB og þegar í draumnum var komið við sögu hafði bjúrókrasían í Brussell tekið upp einhverjar ömurlegar reglugerðir um að aðalsfólk og aðrir fínimenn mættu ekki sjúga allt blóð úr almenningi. Skriffinnarnir reyndu þó að taka tillit til sérþarfa Drakúla og samþykktu undanþágu sem gerði greifanum kleyft að drekka 7,5 lítra af svínablóði, átöppuðu á til þess gerða brúsa, í viku.
Greifinn var auðvitað ekki sáttur en þrátt fyrir yfirnáttúrulega hæfileika var báknið honum ofviða þannig að hann fór að leita sér að nýjum heimkynnum og ákvað skömmu síðar að flytjast búferlum til Íslands. Ekki aðeins vegna þess að forfeður hans, svokallaðir berserkir, eiga rætur að rekja til Íslands, heldur aðallega vegna þess að á Íslandi er svartamyrkur lungann úr árinu auk þess sem þjóðin er fræg fyrir það að láta mergsjúga sig án nokkurra andmæla.
Drakúla sá því strax fyrir sér að matartími hans myndi lengjast til muna frá september fram á mitt sumar og til þess að gera þetta enn fýsilegra var ekki annað á fréttum að skilja en Íslendingar biðu með föla og fallega hálsa sína eftir því að hann læsti vígtönnum sínum í þá. Auk þess sem það væri gulltryggt að þessi blóðríka þjóð myndi aldrei, aldrei, aldrei ganga ESB á vald. Til þess var hún alltof gamaldags, púkaleg og heimsk en þó fyrst og fremst svo háð því að láta aristókratí blóðmjólka sig.
Greifinn var ekki lengi að fá borgarstjóra á bleikum kjól til þess að selja sér Höfða sem hann gerði að sinni nýju höll fjarri þeirri gömlu góðu sem hafði verið innlimuð í Bandalag Evrópuþjóða gegn blóðdrykkju. Síðan skrapp hann aðeins í Arion-banka. Ekki bara til þess að leggja inn auð sinn þar sem hann notaði tækifærið til þess að bíta alla helstu stjóra þar og gera þá að viljalausum og blóðþyrstum verkfærum sínum.
Síðan þá hefur staðið stöðug drykkjuveisla þar sem blóð almennings er aðaldrykkurinn og það sem greifanum finnst best og fyndnast við þetta er að Íslendingar eru svo blindir í þrælslund sinni að þeir eru ekki einu sinni búnir að fatta það enn þá að hann er mættur. Samt er hann búinn að bíta alla sem máli skipta og ræður yfir fiskimiðunum, jarðvarmanum og vatninu sem hann hefur engan áhuga á að drekka sjálfur en veit að er gull framtíðarinnar.
Samt er hann útlendingur á má ekki eiga neitt af þessu. Síst af öllu blóð okkar.
Það síðasta sem ég heyrði áður en síminn minn vakti mig með SMS-i klukkan fjögur var þetta: "Hahaha. The joke´s on you!" Með smeðjulegri rödd Bela Lugosi.
| 20:30 |