Mánudagur, 09. ágúst 2010
Bloggið sem sýgur blóð: I
Er kominn á kaf í Salem´s Lot eftir Stephen King og var eiginlega búinn að gleyma því hversu skemmtileg bókin er, á þessum tuttugu og eitthvað árum frá því ég las hana fyrst. Í upphafi bókarinnar birtir King fyrstu málsgreinina í hrollinum The Haunting of Hill House, eftir Shirley Jackson, frá árinu 1959. Vel viðeigandi þar sem King lætur vampíruna sína flytja inn í hús sem talið er reimt af íbúum Salem´s Lot.
Þar fyrir utan eru þessar línur hennar Jackson bara svo brjálæðislega töff að þær ná alltaf að laða fram einhvers konar hroll og óöryggi. Síðan þykir mér auðvitað svo vænt um þennan texta vegna þess að hann fangar svo einstaklega vel stemninguna í kjallaranum þar sem ég bý. Einn:
"No live organism can continue for long to exist sanely under conditions of absolute reality; even larks and katydids are supposed, by some, to dream. Hill House, not sane, stood by itself against its hills, holding darkness within; it had stood so for eighty years and might stand for eighty more. Within, walls continued upright, bricks met neatly, floors were firm, and doors were sensibly shut; silence lay steadily against the wood and stone of Hill House, and whatever walked there, walked alone."
| 13:17 |
