Undirheimar er ágætis orð svosem en ósköp villandi þar sem undirheimar eru ekki eitthvert dularfullt lag sem liggur undir þeim fagra og borgaralega heimi sem við flest lifum og hrærumst í. Undirheimarnir liggja þvert á móti út um allt og teygja sig út um allt samfélagið. Enda er það nú ekki bara botnfallið sem notar dóp og stundar vændi af átakanlegri elju. Þar eru nú fínu kallarnir nefnilega frekir til fjörsins. (Meira um það síðar og á öðrum vettvangi)

Ég heyrði fyrst af Catalinu þegar ég var fréttastjóri á DV en hún var eðlilega tíður gestur á síðum blaðsins eftir að upp komst að hún hafði rekið býsna arðbært hóruhús við Hverfisgötu í næsta nágrenni við lögregluna. Hún var ekkert of hress með athyglina og mér leist svona rétt mátulega á hana eftir að hún hringdi upp á blað og hótaði að drepa blaðamann.

Nokkru síðar átti hún erindi upp á Birtíng þegar hún mætti ansi hress með "stelpunum sínum" í myndatöku hjá Vikunni. Ætli það sé ekki óhætt að segja að um okkur hafi farið nettur hrollur þegar hersingin skeiðaði í gegnum ritstjórnina en hún brosti sínu blíðasta og reyndi ekki að myrða neinn.

Síðan var Catalína, eins og flestir vita, dæmd fyrir ansi margvísleg brot og situr nú af sér dóma í Kvennafangelsinu í Kópavogi. Þangað heimsæki ég hana reglulega og rek úr henni garnirnar um vægast sagt litskrúðugt líf hennar. Vitaskuld eru einhverjir strax farnir að býsnast yfir því að við Jakob séum að standa í þessu og gera okkur um leið upp alls konar annarlegar hvatir. So be it. Mér hefði nú komið á óvart ef ekki hefði heyrst hljóð úr einhverju horni.

Forvitnin keyrir mig samt áfram í þessu og ég efast vitaskuld ekki um að saga Catalinu geti orðið áhugavert innlegg í endalausan debattinn um vændi og hvernig réttast sé að tækla það fyrirbæri sem hefur verið viðloðandi mannkynssöguna frá fyrstu tíð.

Ég hef líka alveg tekið að mér leiðinlegri verkefni um ævina og þar sem Catalinu hundleiðist í fangelsinu held ég að henni finnist bara ágætt að fá blaðamannstuskurnar í heimsókn til þess að brjóta upp hversdaginn. Kannski eru þetta einhvers konar viðskipti fullorðina einstaklinga, með sjálfstæðan vilja og vitund, þar sem báðir fá eitthvað upp úr krafsinu en vændi er þetta ekki. Svo mikið er víst.