Nei, sorrí, Smáfuglar. Öðlingurinn með gullhjartað er ekki að drýgja tekjur sínar með hársnyrtingum þegar hann er ekki að fara í taugararnar á ykkur. Og ekki ætla ég nú heldur að vera að væla yfir því að ég hafi verið slitinn úr samhengi eftir að hafa sjálfur unnið við blaðamennsku í rúman áratug. Mér þótti samt verra að flottasta útspilið mitt í Kiljunni var klippt út.

Varð líka svolítið hissa vegna þess að ég er viss um að Egill deilir þeirri skoðun minni sem ég viðraði með stæl en hafnaði svo á klippigólfinu. Skil samt alveg að tíminn í sjónvarpi er knappur og stundum verður eitthvað að víkja og þegar jafn skarpir menn og ég eru á ferð þarf alltaf að fórna perlum.

En málið er semsagt að ég notaði Art of War til þess að dissa markaðsfólk og finnst nett miður að sú ræða hafi ekki komið fyrir augu og eyru landsmanna. Nú vita allir sem þekkja mig að ég er nánast fordómalaus (hata alla jafnt) og ber ekki kaldan hug til nokkurrar manneskju. Að markaðsfólki undanskyldu enda efast ég oftast um að í þeim tilfellum sé yfirleitt um fólk að ræða. Það lið sem leggur fyrir sig „markaðsfræði“ og PR-mennsku á meira skylt við krabbameinsfrumur enda leggst þetta skammlaust á heilu samfélögin og étur þau upp að innan. Þetta er hyski sem þiggur laun fyrir að forheimska fólk og fær bónusa ef það getur slegið ryki í augu blaðamanna.

Þess vegna nýti ég öll tækifæri til þess að sparka (figurativly) í þetta lið og ef einhver dugur væri í mér myndi ég ganga enn lengra og beita það líkamlegu ofbeldi. Hvað um það. Ég dró auðvitað þetta pakk fram þegar ég talaði um Art of War og gerði lítið úr Kottler umleið og ég hæpaði Sun Tzu. Aðallega til þess að benda á að markaðsfræði er auðvitað öll byggð á reynslu úr hernaði þannig að það er galið að fólk sé að læra þetta í háskólum og haldi svo að það sé eitthvað voða, voða merkilegt.

Hvaða götustrákur sem er, sem hefur þurft að fara í gegnum lífið með hnefann á lofti, gæti unnið vinnu þessara aumingja mörgum sinnum betur. Þess vegna leyfði ég mér að halda því fram on camera að fólk sem legði fyrir sig markaðsfræði væri almennt verr gefið en annað fólk og alveg klárlega leiðinlegra. (Þetta skiptir mig svo sem engu en það hefði verið gaman að fá að segja þetta on national TV). Ég bætti því svo við að þeir Alexander, Hannibal, Rommel og Montgommery gætu verið frábærir markaðsmenn í dag en enginn markaðsmaður gæti unnið orrustu í stríði. Gedit?

Síðan datt líka út ein lítil neðanmálsgrein um Satansbiblíu La Vey en hún gekk nú bara út á kenningu sem mig minnir að sé viðruð í bókinni Helter Skleter (Hæ Yoko!) .Kenningin byggist á því að Polanski hafi fengið fíflið La Vey sem „tæknilegan ráðgjafa“ við gerð Rosemary´s Baby og La Vey hafi stýrt höndum Andskotans þegar hann klóraði Miu Farrow á rassinum (hæ Woddy!) á meðan hann barnaði hana. Manson morðin og slátrun Sharon Tate hafi því verið refsing þess í neðra fyrir að nota La Vey.

Gamanafessu.

Já! Við þetta má svo bæta að Bragi, frændi míns góða vinar Hrafns, hefur auðvitað ekki verið búinn að sjá innslagið mitt áður en hann lýsti því yfir við Egil að það væru bara einhverjar sissís á Fréttatímanum.

Skömmu eftir hrunið 2008 skrirfaði ég þessa grein fyrir Nýtt líf. Mér fannst þetta bara helvíti smart hjá mér enda var ég þá, þrátt fyrir alla mína lífsreynslu og bölsýni, frekar bjartsýnn á að við, þjóðin, myndum nota hrunið til þess að moka öllum gamla flórnum út og byggja upp nýtt og betra samfélag. Hélt meira að segja að ríkisstjórn VG og Samfó gæti gert þetta. Nú er löngu ljóst að þeir flokkar eru of spilltir, villtir og trylltir til þess að gera nokkurn skapaðan hlut af viti þannig að við erum með fjóra ónothæfa flokka + 3 ruglaða einstaklinga á þingi þannig að okkur eru í þessari stöðu allar bjargir bannaðar.

Stjórnmálaleiðtogar Íslendinga eru liðleskjur og aumingjar sem hafa voða lítið annað til málanna að leggja en "ég get ekki", "það má ekki", "nei, það er ekki hægt". Alexander mikli hitti einu sinni fyrir rembihnút nokkurn sem enginn gat leyst og gerði sér auðvitað lítið fyrir og hjó á hann. Hann var leiðtogi sem lagði undir sig heiminn áður en hann náði fertugu, sem hann náði að vísu aldrei. Stjórnmálamennirnir okkar þurfa bara að endurreisa eitt lítið samfélag og þeim er það ofviða vegna þess að þeir lifa allir á því að viðhalda spillingarkerfinu sem kallaði hrunið yfir okkur.

Þess vegna ráða þau ekki við kvótagreifana, hafa enga stjórn á bönkum og skilanefndum og sitja hjá með hendur í skauti á meðan gamla kerfið eflist með hverjum degi sem líður frá hruni. Geðslegt? Ég gæti alveg verið ofsalega reiður en ég nenni því bara ekki. Er kominn með of mikið ógeð á þessu öllu. Þessari helvítis, andskotans þjóð og öllu hennar spillingarbrölti, sundurlyndi og heimsku. Vona að adnskotinn sökkvi þessu skeri sem fyrst.

Hér eru nokkur best of úr greininni minni. Þarna var ég nú með þetta allt á hreinu fyrir 2 árum, gamli bensínkallinn og bókmenntafræðidroppátið. Þetta var svo sjúklega einfalt en við klúðruðum þessu og tækifærið er farið:

Íslenskt efnahagslíf er hrunið, samfélagið er á hliðinni og það eina sem þjóðinni dettur til hugar er að harma hlutinn sinn, grenja og tuða í stað þess að sjá möguleikana sem felast í því að gegnumrotið og spillt samfélag sé loks komið í þrot. Sá heimur sem við höfum lifað og hrærst í síðustu tvo áratugi eða svo ætti í raun ekki að vera neinum harmdauði og hrunið nú var jafn óhjákvæmilegt og fall Rómar.
En þegar við fáum nú loks tækifæri til þess að núllstilla vitleysuna og reisa nýtt og betra samfélag dettur okkur ekkert annað til hugar en að leggjast í duftið og grenja á meðan þeir sem keyrðu okkur í þrot nota tímann til þess að renna brauðfótum undir endurnýjað spillingarsamfélag og neyða okkur þannig til þess að fara enn einn hring í bullinu...

Við látum pólitíkusana komast upp með að ljúga því dag eftir dag að þetta sé allt að koma í stað þess að gangast við sekt sinni og stíga af stalli. Við erum ekki bara í miðri kreppu sem mun enda í meiriháttar hallæri heldur erum við í svakalegri leiðtogakreppu í ofanálag. Í raun hafa landsforeldrarnir ekkert að bjóða okkur annað en blóð, svita og tár í bland við svimandi stýrivexti, niðurskurð og skattahækkanir en predika þess í stað þolinmæði, æðruleysi, hvetja okkur til að leggjast á bæn og vera góð við börnin okkar. Eins og pólitíkusar þurfi að segja okkur það. Sem sagt gera allt annað en ganga í málin og gera eitthvað. Leitum ekki að sökudólgum, reynum ekki að gera gott úr hruninu, höldum bara áfram að gera ekki neitt (það hefur reynst okkur svo vel hingað til) og leggjum líf okkar, örlög og afkomu í hendur æðri máttarvalda...

Innst inni hljótum við öll að vita að væl skilar engum árangri. Okkar allra bíður það verkefni að tryggja að fláráðir fésýslumenn og klaufskir sérhagsmunapólitíkusar eyðileggi ekki þau tækifæri sem nú spretta upp úr hruni Nýja Íslands. Allt getur þetta enn farið á versta veg og ef við hættum ekki að grenja og brettum ekki upp ermar og látum til okkar taka má telja víst að jafnvel þótt Ísland standi í þúsund ár muni sagnfræðingar framtíðarinnar horfa til baka og hlæja að okkur. Nú fæst loks skorið úr um það fyrir fullt og allt hvort Íslendingar séu menn eða mýs. Þetta getur orðið okkar finest hour eða upphaf stórkostlegrar niðurlægingar...

Ósköp var það nú lítilmannlegt af þingheimi að smeygja sér inn í þinghúsið bakdyramegin. Sorglegur vitnisburður um þann mann sem þessar gungur hafa að geyma. Skiptir engu þótt löggan hafi farið fram á þetta eða ekki. Skörungar hefðu ekki farið að slíkum fyrirmælum.

Nú komu þessi mótmæli ekki neinum í opna skjöldu þannig að mér er með öllu óskiljanlegt hvers vegna þetta lið mætti ekki reiðubúið til þess að horfast í augu við kjósendur sína. Af hverju komu þau ekki í gömlum jakkafötum og drögtum og gengu bara svipugöngin hnarreist þótt spáð væri kjötbollurigningu með eggjahræru? Reyna að sýna smá reisn.

Í þessu sambandi má hafa í huga að umleið og sprengjum hætti að rigna yfir London þá var félagi Churchill mættur á göturnar og spókaði sig innan um brakið. Við sömu aðstæður í Berlín kúrði Dolli litli hins vegar ofan í bönkernum og lét ekki hvarfla að sér að reka sinn fúla haus upp. Ólíkir persónuleikar þar á ferð en á Alþingi Íslendinga virðast allir vera eins.

Ekki var nú Erwin Rommel heldur mikið fyrir að skríða í skjól undan kúlnaregninu í Afríku en hvatti óbreytta hermenn til þess á meðan hann stóð keikur. Svona eiga foringjar að vera og svona voru þeir. Einu sinni.

Eftir því var tekið í dag að forsetafrúin hún Dorrit þorði ein að staldra við andspænis múgnum. Nú er ekki hægt að útiloka að hún hafi spurt sjálfa sig hvers vegna ekki væri búið að gefa fólkinu kökur en flott var hún samt. Drottning á meðal músa.