Föstudagur, 01. október 2010
Ósköp var það nú lítilmannlegt af þingheimi að smeygja sér inn í þinghúsið bakdyramegin. Sorglegur vitnisburður um þann mann sem þessar gungur hafa að geyma. Skiptir engu þótt löggan hafi farið fram á þetta eða ekki. Skörungar hefðu ekki farið að slíkum fyrirmælum.
Nú komu þessi mótmæli ekki neinum í opna skjöldu þannig að mér er með öllu óskiljanlegt hvers vegna þetta lið mætti ekki reiðubúið til þess að horfast í augu við kjósendur sína. Af hverju komu þau ekki í gömlum jakkafötum og drögtum og gengu bara svipugöngin hnarreist þótt spáð væri kjötbollurigningu með eggjahræru? Reyna að sýna smá reisn.
Í þessu sambandi má hafa í huga að umleið og sprengjum hætti að rigna yfir London þá var félagi Churchill mættur á göturnar og spókaði sig innan um brakið. Við sömu aðstæður í Berlín kúrði Dolli litli hins vegar ofan í bönkernum og lét ekki hvarfla að sér að reka sinn fúla haus upp. Ólíkir persónuleikar þar á ferð en á Alþingi Íslendinga virðast allir vera eins.
Ekki var nú Erwin Rommel heldur mikið fyrir að skríða í skjól undan kúlnaregninu í Afríku en hvatti óbreytta hermenn til þess á meðan hann stóð keikur. Svona eiga foringjar að vera og svona voru þeir. Einu sinni.
Eftir því var tekið í dag að forsetafrúin hún Dorrit þorði ein að staldra við andspænis múgnum. Nú er ekki hægt að útiloka að hún hafi spurt sjálfa sig hvers vegna ekki væri búið að gefa fólkinu kökur en flott var hún samt. Drottning á meðal músa.
| 17:18 |