Ég tek samt vikulanga bloggkippi af og til ennþá, aðallega vegna þess að ég á vini og kunningja sem standa í þeirri meiningu að listi BloggGáttarinnar sé mælikvarði á lestur og vinsældir þannig að ég geri mér það að leik að sýna þeim fram á hversu auðvelt að rísa upp úr mánaðalangri bloggþögn og þeytast beint upp á topp 10.

Mínir lesendur koma þó langflestir beint og milliliðalaust inn á Badabing þannig að þessi listi segir mér svosem ekki neitt og ekki stækkar á mér typpið við að enda á meðal þeirra 10 efstu í lok viku. Og eiginlega finnst mér ég vera að henda perlum fyrir svín þegar ég horfi á listann sem menn berjast við að halda sér á með því að blogga allar hugsanir sínar, sama hversu leiðinlegar, illa grundaðar og heimskulegar þær eru, bara til þess að halda tempói yfir daginn og verja sæti.
Vegna þess að það er auðvitað ekkert annað en diss að maður skuli með sinn eðaltexta þurfa að dúsa fyrir neðan lélegasta, bjánalegasta og verst skrifaða samsæriskenninga vef gervalls internetsins, amx.is, og hinn froðufellandi ranghugmyndapáfa Pál Vilhjálmsson sem bloggar hjá Mbl undir þeim gunnfána að sé ekki Baugsmiðill. Páll gleymir hins vegar að halda því til haga að hann er álíka mikill blaðamaðður og Siggi Hlö.

Ég er búinn að blogga frá árinu 2002 og hef ennþá þá rómantísku hugmynd um að bloggarar eigi að vera einyrkjar, skrifa á sinn eigin vef án þess að þiggja fyrir það svomikið sem eina evru. Ég hef því alltaf hafnað öllum boðum um að blogga á einhverjum safnsíðum þar sem ég þyrfti þá að dúsa með smettið á mér innan um fólk sem kann hvorki að skrifa né hugsa og gæti sparað sér allt hnoð á lyklaborðið með því að hringja bara í Útvarp Sögu á milli 09 og 12. Ekki geðsleg tilhugsun og einhvern veginn alveg á skjön við hugmyndafræði bloggsins eins og ég skil hana. Ég gerði að vísu tilneyddur undantekningu á þessu á meðan ég var ritstjóri DV.is enda þótti mér ekki við hæfi að standa ekki með mínum miðli alla leið. En þetta var vond vist. Mér leið illa allan tímann og gat eiginlega ekkert skrifað í þessu ranga umhverfi.

Mér sýnist í fljótu bragði að af þeim sem eru á topp 10 á gáttinni akkúrat í þessum skrifuðu orðum þá séum við Jónas Kristjánsson einu bloggararnir sem hafa manndóm í því að standa einir undir okkar eigin lénum. Öðrum virðist líða betur í hópi en sú pæling er líklega okkur Jónasi báðum álíka framandi.