Mánudagur, 02. maí 2011
Ekki syrgi ég Osama sérstaklega. Var eiginlega búinn að gleyma honum og heimurinn er svo yfirfullur af skítbuxum og fábjánum að ég á bágt með að trúa því að það muni eitthvað sérstaklega um þennan, þótt hann hafi verið sérlega fallegur til augnanna.
Dauði Binna, eins og ég hef leyft mér að kalla hann í gegnum árin, er samt stórmerkilegur menningarviðburður. Ameríkanar dansa á götum úti og garga „USA USA!“ eins og væru þeir Hómer Simpson. Lífið er sjónvarp! Þetta finnst okkur góða fólkinu í Evrópu auðvitað dulítið skrítin hegðun. Ekki síst hér á Íslandi þar sem við erum alveg á hvolfi við að syrgja ísbjörn. (Allt í einu er það orðið eitthvað voða einkennilegt að eitt rándýr drepi annað. Öðruvísi mér áður brá!)
Skemmtilegt samt í afþreyingarmenningarsögulegu samhengi að það skuli vera fyrsti svarti forsetinn sem uppfyllir réttlætið í þessum eltingarleik sem staðið hefur frá 2001. Ég hef áður vakið athygli á því að Obama er ígildi president Palmer í 24. Og hver var nú helsti útsendari Palmers? Jú, Jack nokkur Bauer sem einmitt skaut Osama í hausinn þann 1. maí.
Hafi hann virkilega gert það.
Samsæriskenningarnar eru nefnilega annað bjútíið og bin Laden er ekkert dauðari en Elvis, Morrison, James Dean og aðrar hetjur sem við viljum að lifi að eilífu. Hvað gerum við án Osama? Nógu slæmt var að missa Saddam en einhvers staðar verður merkingarmiðjan að vera. Hvernig eigum við góða fólkið að vera gott ef við getum ekki speglað okkur í voða, voða vondu fólki?
Mér er sjálfum alveg sama hvort Ósmóses, þetta hef ég leyft mér að kalla hann í gegnum árin, er lifandi eða dauður. Það sem mér finnst hins vegar svínslegast af Bandaríkjamönnum er hvernig þeir þurfa alltaf að niðurlægja óvini sína í dauðanum. Hinum vörpulega foringja Saddam Hussein var kastað fyrir framan augu alheimsins nýuppdregnum úr rottuholu og úfinn og ringlaður var hann skoðaður eins og lúsugur hundur og ég og amma mín gátum meira segja séð það í endursýningu yfir bjór á Hótel Sögu þegar kíkt var upp í skoltinn á honum. Amma hafði aldrei séð aðra eins meðferð á hundunum í sveitinni á fyrri hluta síðustu aldar. Hussein krafðist þess að vera skotinn svo hann mætti falla með nokkurri sæmd en engu tauti var við kvalar hans komið og hann var hengdur.
Og ekki fær Laddi, en það hef ég leyft mér að kalla Binna í gegnum árin, betri trakteringar frá böðlum sínum. En þeir mega eiga það Kanarnir að þeir kunna á almannatengsl. Ekki nóg með að þeir lógi Binna heldur gera þeir þennan mikla leiðtoga terrorista að heybrók og hálfgerðri kellingu í lokaorrustunni. Nú eru svo fáir til frásagnar um hvernig endalok Ósmóses bar að að samsæriskenningarnar um að hann sé enn eldhress og kátur tengdur við nýrnavélina sína eru komnar á flug og hinn sanni sannleikur mun aldrei koma fram.
Ég held að Mósi, en það hef ég leyft mér að kalla hann í gegnum árin, sé steindauður. Skot Bauers geiga ekki. En ég held að því sé logið upp á hann að hann hafi skýlt sér á bak við konu þegar Jack skaut einni þráðbeint í gegnum heilagrautinn í honum. En þetta er ljótt afspurnar og við hér á Vesturlöndum híum á skeggjuðu píkuna í kuflinum sem dó eins og auminginn sem hann var. Á Íslandi voru menn ræflar ef þeir féllu aftur fyrir sig í bardaga og þá var öngvum kjéllingum boðið að vera með. Þetta er eiginlega verra en að pissa á gröf hans. Æ, nei. Þeir sáu víst líka til þess að gröf hans verður ekki blautari.
Gallinn við þetta PR-stönt er samt að líklega finnst fylgismönnum Ladda þetta bara töff þar sem mér skilst að þeir beri meiri virðingu fyrir fúnum borðfæti en konum. Flókið líf en sem betur fer er Palmer forseti og gæti ekki verið öruggari með endurkjör þótt hann synjaði Icesave-lögum staðfestingar.
| 22:17 |