Laugardagur, 30. júlí 2011
Eins og mér finnst múgurinn alltaf gera þessa verslunarmannahelgi óendanlega hallærislega með glórulausu hjarðeðli sínu þykir mér samt pínu vænt um hana. Einfaldlega vegna þess að einu sinni átti ég konu og um verslunarmannahelgar komum við krakkanum í pössun, byrgðum okkur upp af góðum mat, kampavíni, rommi og eplasnafs. Lokuðum okkur af frá föstudegi til mánudags, drukkum, stunduðum tryllt kynlíf og borðuðum nakin. Við kölluðum þetta Fuck Festival 107.
Hápunkturinn var jafnan að geraða í stofuglugganum á sunndagskvöldi á meðan bjánahjörðin söng með Árna Johnsen við eldstæði í Eyjum. Þann mannjöfnuð hef ég unnið árum saman. Í öllum líkamlega mögulegum stellingum með öllum hugsanlegum hjálpartækjum öðrum en kassagítar með dauðum hana dinglandi um hálsinn.
Ég gef mér alveg að hjólhýsapakk, unglingar, náttúrudýrkendur, Eyjafólk og aðrir heimskingjar sjái ekki snilldina í þessu og vilji miklu frekar halda áfram að ryðjast út úr bænum og láta berja sig og nauðga sér í guðsgrænni náttúrunni frekar en Bankastrætinu og skúmaskotum við Laugaveginn. Kosturinn við að láta misnota sig og misþyrma í 101 er samt svo augljós þar sem löggan, slysó og bráðamóttaka fórnarlamba kynferðisbrota eru í kallfæri en nei. Verum heimsk og förum eldhress í tripp sem bókað er að allir munu ekki koma heilir heim úr.
Samt nettur pirringur í manni núna þar sem öngva á ég konuna og bý ekki í Reykjavík heldur hinum sorglega svefnbæ Kópavogi þar sem aldrei gerist nokkur skapaður hlutur sem er þess virði að minnast á. En góðu heilli er ég svo þroskaður og góður gæji að ég syndi ekki til Eyja til þess að fá útrás fyrir fýsnir mínar með því að spóka mig um Dalinn nærbuxnalaus í joggingbuxum með TAL-tjald á bakinu, eins og skjaldbaka, sem ég parkera yfir áfengisdauðum smástelpum.
Verð kannski aðeins dofinn í hægri hendinni eftir festival helgarinnar en samviskan og mannorðið verða hrein og þið getið, eins og góð vinkona mín orðaði svo vandað um daginn, tekið þessa helgi og troðið henni.
| 23:02 |
