Um daginn hittum við ágætan mann, sem starfar í stjórnsýslunni, á níundu holu og hann sagðist alveg vera með lausnina á fangelsisvandanum á Íslandi. Því miður vildi bara enginn hlusta á hann. Þessi snjalli kall segir að grjótharðir og þrautþjálfaðir morðingjar frá Litháen, Póllandi og öðrum löndum taki allt of mikið pláss í íslenskum fangelsum og séu bæði fangavörðum og ekki síður okkar prúðu alíslensku glæponum til ama og óþæginda. Stærsti gallinn við þetta sé svo að þessum harðjöxlum finnist ekkert tiltökumál að dúsa um árabil í íslensku fangelsi enda sé Hraunið á við fimm stjörnu hótel í hugum þeirra.

Okkar maður vill því einfaldlega að Íslendingar játi sig sigraða og gefi þessa krimma frá sér. Tilkynni alþjóðasamfélaginu að við séum lítil og fámenn þjóð sem eigi fullt í fangi með að eiga við sína heimaöldu amatöra í glæpum og geti ekki sinnt atvinnubófum frá öðrum löndum. Síðan verði bara gerður samningur við einkafangelsi á einhverjum fallegum stað eins og til dæmis Brasilíu eða Mexíkó og þangað verði vondu kallarnir frá útlöndum sendir til að afplána. Ríkið greiði svo bara með hverjum fanga eins og vera ber.

Ég var enn að reyna að átta mig hvort ég þyrfti frekar pútter eða dræver þegar þessi nýi kunningi okkar sagði hróðugur að ekki aðeins myndi þessi lausn hans skapa aukið rými á Hrauninu fyrir vin minn og aðra íslenska brotamenn, heldur myndu austantjalds mafíósarnir fara að hugsa sig tvisvar um áður en þær kæmu hingað með illt eitt í huga þar sem það er á allra vitorði að það er ekkert gaman að dúsa bak við lás og slá í Brasilíu.

Þá vitiði það.