Miðvikudagur, 31. ágúst 2011
Ósköp hefur það verið átakanlegt að fylgjast með öllu gáfaða og sniðuga fólkinu belgja sig út á Facebook í dag og gera ægilegt grín að ljóshærðu stelpukrútti sem varð á að segjast hafa misskilið sjálfa sig í vitnastúku fyrir héraðsdómi. Hafi enginn PC-djókeranna lent í því að misskilja sig um ævina þá er þetta brandarlið grunnhyggnara og heimskara en mig grunaði. Sá sem aldrei misskilur sjálfan sig getur varla hugsað mikið yfirleitt og hlýtur að lifa óbærilega óspennandi lífi.
Margir djúphugsuðir hafa í gegnum tíðina glímt við tvöfalt, ef ekki margfalt, eðli sjálfsins og spurningarnar „hver er ég?“ og „hvað er ég að gera hérna?“ og ekki síst „til hvers?“ hefur sótt á fólk í gegnum aldirnar. En ekki fyndna og gáfaða fólkið á Facebook. Það lið efast auðvitað ekki um neitt, síst af öllu eigið ágæti. Ósköp hlýtur þetta pakk að hugsa smátt.
Það er þroskamerki að geta litið í eigin barm en sjálfsagt er það leiðinlegra fyrir marga en Hildi Líf enda kannski ekkert spennandi að sjá. Kvað ekki sjálft þjóðskáldið: „stundum býð ég stúlku heim sem veit ekki að ég er ég?“ ? Sá sem er ekki hann sjálfur í rúminu með stúlku getur varla vitað sjálfur upp á hár hver hann er.
Ég held að ég misskilji sjálfan mig í það minnsta daglega og oft hef ég misskilið sjálfan mig með alvarlegum afleiðingum. Einu sinni hélt ég að mig langaði að ganga upp að altarinu en svo var ég bara allt í einu skilinn. Nokkrum sinnum hefur mér þótt það ágæt hugmynd að geta konu barn en svona eftir á að hyggja hefði ég betur sett í lakið. „Always in motion the future is“ sagði vitringurinn Yoda fyrir margt löngu og í hverfulum og síbreytilegum heimi hlýtur einstaklingurinn að breytast og sveiflast með. Allir nema Björn Bjarnason. Hans aðall er að skipta aldrei um skoðun. Brandarkallarnir- og kjéllingarnar á Facebook í dag hljóta að vera álíka steingervingar. Frekar grátt og dapurlegt líf og alls ekkert VIP.
Þar fyrir utan get ég vottað að það er bara ekkert gaman að sitja í vitnastúku og vera áminntur um sannsögli af geðstirðum dómara. Hverfandi líkur á að margir úr röðum fyndna fólksins á Facebook hafi mátt reyna það. Fólk sem aldrei efast og þorir ekki að misskilja sig prufar varla að lifa á ystu nöf. Allt svoleiðis er svo klikkað og misskilið eitthvað.
Þrátt fyrir stöðugan sjálfsmisskilning og botlausan efa hef ég samt aldrei velkst í vafa um mælsku mína og getu til þess að tjá mig í skörpu og meitluðu máli. Samt tókst mér nú ekkert að slá um mig frammi fyrir dómaranum enda er kannski dómssalur ekki staðurinn til þess að stunda mælskubrögð. Það er meira svona Facebook eitthvað.
Laugh it up fuzzballs!
| 21:48 |