Föstudagur, 26. ágúst 2011
Fjörlegar umræður spunnust í vinnunni um þá undarlegu manngerð sem umturnast við neyslu áfengis, tekur mögnuðum persónuleikabreytingum og verður að óþolandi kjaftforri og árásargjarnri skepnu sem má ekkert aumt sjá án þess að drulla yfir það. Nokkrir þekktir menn voru nefndir sem dæmi en látum það liggja milli hluta.
Þar sem ég er nú mörgum fróðari um ofneyslu áfengis og áhrif hennar á sál og líkama leyfði ég mér að leggja orð í belg og benda mínum fáguðu vinnufélögum á að þeir sem þjást af þessu Dr. Jeckyl og Mr. Hyde-heilkenni séu einfaldlega það sem í daglegu tali er kallað alkóhólisti.
Komst ekki lengra með fræðsluerindið þar sem félagi minn, Jakob Bjarnar, stóð þá gleiðbrosandi upp úr sætinu sínu og benti sigri hrósandi á mig: „Og við höfum einn svona hérna!“
Og ekki þýddi mikið að reyna að þræta fyrir það að ég er sérlega slæmt eintak en er samt alltaf svolítið monntinn af því sem annar gamall vinnufélagi, Freyr Gígja, sagði fyrir margt löngu þegar ég sveif um Ölstofuna með drápsglampa í augunum. „Það er hákarl að koma og það er blóð í lauginni.“
Kænda kúl en líka pínu glatað. Svona eins og fyllibyttur almennt.
| 20:37 |