Þegar ég hélt fram hjá... á Facebook
Föstudagur, 19. ágúst 2011
Djók! What the fuck do you think I am?
Facebook er samkvæmt Kollu frænku sálfræðingi að koma pörum í vandræði, grafa undan trausti og eyða ástinni. Ósköp hlýtur þetta fólk sem lætur sambönd sín steyta á Facebook-skerinu að vera veikt fyrir, komplexað og bilað. Engir nema lúðar og lúður halda framhjá á Facebook og mitt eina ráð í þessum vandræðum er að finna sér nýjan maka.
Jafnvel bara einhverja gamla freistingu á Facebook. Hlýtur að vera frábær grunnur fyrir samband að flýja frá mökum sínum í fang hvors annars á Facebook. Lengsta samband sem ég hef verið í. Um það bil 14 ár byrjaði einmitt sem framhjáhald okkar beggja. Að vísu löngu fyrir tíma Netsins og Facebook-viðbjóðsins.
Facebook hvers og eins er samt prívat svæði og það er útilokað að hægt sé að deila lykilorðinu með maka sínum eða einhverjum öðrum. Ef ég myndi gera slíkt væri ég til dæmis að rjúfa trúnað við heimildarmenn sem blaðamaður. Bara svo einfalt og augljóst dæmi sé nefnt.
Fyrir utan það auðvitað að þar sem 16 persónur rúmast í hausnum á mér get ég fullyrt að fenginni reynslu að það er glatað að deila passwordi með öðrum. Sumar týpurnar í kolli mínum hafa eipað þegar þær hafa séð sumt af því sem ég hef póstað á Facebook. Einhverra hluta vegna lekur lykilorðið nefnilega á milli persónuleika þótt þeir séu að öðru leyti að mestu aðskildir.
Ég er samt alls ekki að gera lítið úr þeim vanda sem Facebook veldur í samskiptum fólks. Einu sinni, þegar allt lék í lyndi, var ég til dæmis Facebook-vinur, og jafnvel vinur, allra þriggja barnsmæðra minna. Fékk meira að segja víða hrós fyrir að vera svo þroskaður að geta haft allar þessar þrjár konur á Facebook. Gott ef heill Öðlingur hafði ekki einhvern tíma orð á því við mig hversu mikið stórvirki þetta væri af minni hálfu. Hann var víst í einhverju basli með fyrrverandi kjéllinguna sína. Veit ekki hvort það var á Facebook eða í alvörunni en skilin þar á milli eru auðvitað orðin býsna óljós.
Nú lafir samt bara ein barnsmóðir eftir inni á Facebookinu mínu. Jújú. Passar. Þessi sem ég bjó með í 14 ár. Ein henti mér út og blokkaði (sem er rosalegt diss) væntanlega vegna þess að ég er „skæðasti pit bull terrier fésbókar“, eins og öfgahægrikennarinn Baldur Hermannsson orðar það. Sjálfur þurfti ég svo að henda annarri út og blokka vegna þess að afskipti hennar af statusa-skrifum mínum voru hreint og klárt brot á stjórnarskrárvörðu mál- og persónufrelsi mínu.
Facebook er eitur. Verkfæri djöfulsins og gerir meira að segja einstæðingum lífið leitt þannig að samúð mín með plebbapörum sem höndla þetta ekki er nákvæmlega 0.
| 20:17 |