Tók viðtal við Butler fyrir nokkrum árum þegar hann var hérna vegna frumsýningar á frekar glataðri mynd byggðri á Bjólfskviðu. Butler lék Beowulf og Ingvar E. var Grendel í vægast sagt dúbíus vöðvabúningi. Fyndnasti félagi minn á Fréttablaðinu uppnefndi nú myndina Bólfahroll en við höfðum nú rænu á því að henda því ekki í fyrirsögn á dómi eins og ég gerði síðar með Hroðbera.

Nevermind. Ég fór til fundar við Butlerinn klukkan 10 að morgni, skelþunnur eftir frumsýningarpartí, á Hótel Nordica. Ég hafði verið varaður við því að þetta væri stjörnustælóttur hrokagikkur (sem er ekki óalgengt með smástirni) en hafði svosem ekki miklar áhyggjur vegna þess að ég hef ekki enn hitt fyrir jafnoka minn þegar kemur að eðlislægum hroka.

Hann svaf yfir sig og var of seinn. Sem mér fannst frábært vegna þess að ég var þá með the higher ground. Alltaf vont að mæta á vígvöllinn síðastur. Auðvitað voru samt allar áhyggjur óþarfar þar sem hann fór að hlæja um leið og hann sá mig og sagði: „You´re that guy!“ Ehemm, jújú. Vissulega. Ég er hann. In da flesh.

Síðan tók við löng ræða um að hann hefði tekið sérstaklega eftir mér í partíinu kvöldið áður. Sagði að ég hefði verið svo fullur að þetta hafi verið eins og að horfa á senu úr mynd með Laurel&Hardy og svo lék hann mig með miklum tilþrifum. Skakklappaðist um fundarherbergið á efstu hæð Nordica, gekk á veggi og var almennt eins og hann væri ekki í lagi. Við bonduðum auðvitað samstundis og áttum langt og skemmtilegt spjall og hann sýndi því mikinn skilning að ég hefði meiri áhuga á því að ræða við hann um 300 en Bjólfahrollinn. Og einhvern veginn mátti lesa á milli línanna að honum þætti Bjólfskviða vera krapp.

Þarna var ekki búið að frumsýna 300 en það leyndi sér ekkert að maðurinn var mjög meðvitaður um að hann væri á barmi heimsfrægðar. En ekki varð ég var við þessa stjörnustæla og hafi hann átt að vera hrokafullur í þá daga þá býð ég ekki í hann í dag.

Breytir því ekki að hann var eins og smjör við brjálæðinginn mig. Kannski ekki furða. Ég ætlaði alltaf að láta ævisögu mína heita Legend of the Holy Drunk þangað til ég komst að því að það er búið að gera kvikmynd með því nafni en ég er samt orðinn alvanur því að kyntröll leiki mig. Og í því sambandi er þess skemmst að minnast að Hilmir Snær var í fötum af mér, aðallega leðurjakka, þegar hann lék drykkfelldan og kvensaman blaðamann í þáttunum um Ástríði. En ekki hvað?

Gerard Butler, Hilmir Snær. I fucked them! Góðir leikarar og allt það en komast ekki með tærnar þar sem the real thing hefur hælana.