Fimmtudagur, 01. september 2011
Mér finnst Facebook asnalegt og ógeðslegt fyrirbæri en neyðist til þess að vera þar vegna þess að það er orðið blaðamanninum jafn mikilvægt vinnutæki og síminn, tölvupósturinn og MSN. Ekki vegna þess að það sé svo smart að hirða upp fréttir á Facebook heldur bara vegna þess hversu auðvelt er að komast í samband við fólk og hugsanlega viðmælendur á þessum meinta samskiptavef.
Ég hef samt reynt að hafa þá reglu í hávegum að „adda“ engum sem ég þekki ekki eða hef hitt í það minnsta einu sinni. Félagi minn, Facebook-fréttamaður mikill, var að segja mér að slaka aðeins á þessu og samþykkja alla.
Ákvað að prufa og sleppti nokkrum í gegn í gær. Þar á meðal trylltri trönsu og sá/sú beið nú ekki boðanna og poppaði upp á tjattinu skömmu síðar og vildi endilega fá að nudda mig. Nú hefur aldrei nokkur Facebook-vinur minn, fyrr né síðar, boðist til þess að nudda mig þannig að þótt ég sé jafn skarpur og tannbursti í mannlegum samskiptum þá taldi ég víst að um hressandi ólíunudd með stórkostlegum endi væri til umræðu. Afþakkaði pent enda veit ég ekkert um nudd og þóttt ég sé stirðari en ríkisstjórninn hefur aldrei hvarflað að mér að fara í nudd.
Hvað sem því öllu líður er ljóst að Facebook er varasamari staður en ég gerði mér grein fyrir ef maður getur lent í einhverju Crying Game dæmi þarna og orðið fyrir því óláni að karlmaður, dulbúinn sem kona, fari um mann sleipum höndum.
how are u
do you like massage?
ok
xxxx389 if u want try
| 10:39 |
