Árið 1988, fyrir 23 árum, fór ég að sjá Naked Gun með æskuástinni minni og við hlógum okkur máttlaus yfir upphafsatriðinu þar sem Frank Drebin tók í lurginn á öllum aðal vondu köllum æsku okkar.

Þarna voru saman komnir Idi Amin (dauður og ógeð), Yasser Arafat (dauður, fílaði hann samt alltaf), Ayatollah Khomeini (dauður og pottþétt vondur, sést í augunum) Fidel Castro (kannski dauður, kannski ekki, en frekar meinlaus í seinni tíð og misskilinn. Kommónistar sem drekka litla Kók í gleri geta ekki verið alslæmir. Gleymum líka ekki að ömmu fannst hann sexí), Mikhail Gorbachev (lifandi og barasta hinn vænsti og besti kall) og svo sjálfur Muammar Gaddafi (ný dauður og the meanest motherfuckin beast in the valley). Þarna vantaði Saddam Hussein (dauður) og Ronald Reagan (dauður og kannski bæði illgjarn og heimskur sem er ekki góð blanda). Svo allrar sanngirni sé gætt er rétt að nefna líka Leonid Brezhnev (dauður), Yuri Andropov (dauður) og Konstantin Chernenko (glataður gæi sem dó eiginlega bara strax). Nenni ekki að telja upp einhver gyðingakvikindi (dauðir) sem voru að frekjast áfram í Ísrael í gamla daga. En ég fílaði þá ekki.

Ég stend því greinilega frammi fyrir því að mennirnir sem héldu fyrir mér vöku í æsku af áhyggjum af afdrifum heimsins eru allir farnir. Og við verðum nú að gefa Múmma það að hann var einn sá svalasti og ég fylltist bæði stolti og (splatter) hrolli þegar ég sá blóði drifið lík hans á fréttamyndum í dag. Gefum illmenninu það að hann var grjótharður þar til yfir lauk. Hann hefði getað verið löngu flúinn en hann ætlaði að berjast til síðasta manns. Auðvitað að kafna úr hroka og frekju þess sem hefur drottnað í 42 ár, en samt. Þetta er rétti andinn!

Múmmi var líka ekta skúrkur, svona eins og í James Bond-mynd. Snaróður, bilaður og grimmur með þrautþjálfaðar og ljónynjugrimmar Amazónur í leðurkorsilettum fyrir lífverði. How cool is that?

Ég er þess vegna ekki alveg tilbúinn til þess að kaupa meint andlátsorð Múmma. Að hann hafi hrópað: „Ekki skjóta, ekki skjóta!“ Þetta stenst enga skoðun. Hann hefur miklu frekar öskrað: „Skjóttu ef þú þorir dauðlegi krypplingur!“ Ég hef lúmskan grun um að strax sé byrjað að aumingjagera hann í áróðursskyni rétt eins og Navy Seals þóttust finna haug af klámi og hassi heima hjá Usama sem var sagður hafa skýlt sér á bak við konu! Sigurvegararnir skrifa söguna og þeir hika ekki við að gera andskota sína að kellingum og aumingjum í dauðanum.

Þegar ég sá blóðugt hræið af Múmma ályktaði ég strax að hann hefði verið trúr sannfæringu sinni og sjálfum sér til enda og hefði fallið í bardaga með brugðinn brand og stríðsöskri, umkringdur fáklæddum valkyrjum með vélbyssur. Jájá. Ég lifi í Hollywood-heimi. So sue me! Gleymum því líka ekki að við erum Íslendingar og við vitum að dauðinn verður aldrei göfugri en þegar maður fellur í bardaga og þá helst fram fyrir sig. Í sókn fram í rauðan dauðann. Aldrei í vörn. Sama hvort menn eru góðir eða vondir.

Og ef hann dó ekki í aksjón eins og Steven Seagal á heróíni þá var hann bara einfaldlega myrtur og góða fólkið sem hatar hann verður að horfast í augu við það. Veit samt að Múmmi hefði aldrei látið taka sig lifandi þannig að hann hefur klárað þetta með stæl.

Here´s to you Múmmi, sucking my dick. Rest in pieces you sad excuse for a human being! Ég sef betur í nótt.