Með árunum komst ég hægt og rólega að því að Gunni gekk ekki alveg heill til skógar og að geðheilsa hans hefði síðustu árin verið á jöfnu og stöðugu undanhaldi yfir í netta bilun. Látum ástæður þess liggja milli hluta.

Krakkarnir í hverfinu styttu mér stundum studnir á kvöldvöktum með sögum af kallinum. Best fannst mér þegar hann var eitthvað pirraður, festi langt band við steikarpönnu og batt hinn endan við handriðið á svölunum hjá sér á einni af efri hæðum blokkarinnar. Þetta var eitthvert kyrrlátt vetrarkvöldið og svo lét hann pönnuna vaða fram af þannig að hún skall á svölum tveimur hæðum neðar með miklum látum. Síðan dró hann pönnuna upp og endurtók leikinn þar til öll blokkin og hálft hverfið gekk af göflunum.

Mér þótti alltaf ósköp vænt um kallinn og sé eftir á að þarna hefur hann í raun verið brautryðjandi Búsáhaldabyltingarinnar. Verst bara að það fór eitthvað fyrir ofan garð og neðan hverju hann var að mótmæla. Kannski því að konan hans var farin eða að ekki væri hægt að kaupa reyktóbak í sjálfsölum.

Á síðustu árum mínum í gettóinu hrakaði kallinum hratt og á aðventunni fór hann að stunda að þramma um hverfið og út á bensínstöð til að kaupa filterslausar Camel vopnaður ægilegum tveggja metra rekaviðarlurk sem hann notaði sem göngustaf. Þetta gerði hann til heiðurs jólasveinunum. Þarna var hann löngu hættur að keyra. Að ég held vegna þess að eitthvert kvöldið tók hann sig til og reif Löduna sína að mestu í sundur. Aðallega vélina. Og kom henni aldrei saman aftur.

Þegar líða fór að jólum byrjaði Gunni að láta fara ósegjanlega í taugarnar á sér að hann gæti ekki haldið rútínunni og keypt sígó að kveldi aðfangadags og á jóladag og barðist þá fyrir uppsetningu sígarettusjálfsala með hægum en áhersluþungum einræðum yfir þeim sem vildu hlusta (yfirleitt bara starfsfólkið sem skildi sjálfstæðan vilja og hugsun eftir heima áður en það mætti á stöðina) inni á miðju gólfi bensínstöðvarinnar.

Þótt hann hafi oft virkað ósköp brjóstumkennanlegur þá var hann innst inni harður nagli og þegar á reyndi kom í ljós að hann var náskyldur Rambó. Þann 21. desember nítjánhundruð og lifrarkæfa kom hann inn á stöð með logandi rettu í kjaftinum. Ákveðna sveitastelpan sem vann með mér þá benti honum glaðhlakkaleg en ströng á að reykingar væru bannaðar á stöðinni. Gunni brást þá við með því að drepa í sígarettunni á tungunni sem hann rak út úr sér með leikrænum tilþrifum. Síðan keypti hann Lottó og meiri sígarettur og hélt á braut með gildan staf í hendi.

Daginn eftir kom hann aftur í sömu erindum og þá með logandi sígarettu í öðru munnvikinu. Gekk þvert yfir blanið á milli bensíndælanna. Það er sko alveg bannað að reykja við dælurnar af skiljanlegum ástæðum. Að vísu ástæðum sem klöguðu ekki mikið upp á hann Gunnar. Afleysingamaður á plani, sem kunni ekki rassgat á einstaka kúnna, skammaðist í honum með nokkru þjósti og skipaði honum að drepa í undir eins. Til einhverra orðaskipta kom þar sem bíldælingurinn talaði digurbarkalega og gerði grín að Gunna.

Gunnar stóð ekki undir slíku, gekk þétt upp að manninum og horfði stíft í augun á honum: „Þekkirðu hann Rambó? Hann sprengdi heila bensæinstöð íloft upp þannig að þú skald bara passa þig.“ Útimaðurinn hló eins og taugaveikluð hýena en Gunni gekk inn og keypti sér einn filterslausan Camel og tvo Pilsner.

Á Þorláksmessu kom Gunnar aftur og þá með rautt „bandana“ um ennið. Alveg eins og hann Rambó. Og þá runnu nú tvær grímur á bensínafgreiðslumanninn sem gerði sér allt í einu grein fyrir að Gunnar gæti bara vel verið maður orða sinna. Ég tók honum auðvitað alltaf sem sama höfðingjanum, hvatti hann eindregið til þess að kaupa fjóra sígarettupakka og fara vel byrgur inn í hátíðina og óskaði honum svo gleðilegra jóla. Eitthvað sem ég forðaðist í lengstu lög að gera við viðskiptavini vegna þess að ég meinti ekkert með því og leiðist að ljúga einhverju jafn hallærislegu og að mér væri ekki nákvæmlega sama hvernig þessi leiðinda frekjuskríll hefði það yfir jólin.

Varð hálf hissa, og pínu svekktur, þegar ég kom til vinnu á öðrum degi jóla og sá að benbsínstöðin var enn á sínum stað. Átti hálft í hvoru von á því að Gunni myndi framlengja jólafríið með Rambo töktum og háværri áramótabrennu á jóladag.