Sögurnar eru flestar stuttar en endurspegla fjölbreytileika mannlífsins þó að maður upplifi þær svolítið eins og brandara; skemmtilegar en skilja lítið eftir sig. Aðrar rista svo dýpra og vekja mann til umhugsunar um mannlegt eðli og þótt þær séu flestar spaugilegar þá grafa þær margar hverja undan trú manns á mannkyninu og þessari blessuðu þjóð þegar hún er komin á sitt lægsta plan og skríður upp úr sollinum inn í leigubílinn. Einhverjir eiga örugglega á hættu að skammast sín yfir þessum litríku sögum en enn fleiri munu sjálfsagt prísa sig sæla yfir því að afrek þeirra hafi ekki komist á blað.